Early Daze - Neil Young & Crazy Horse

De onvermoeibare Canadese/Amerikaanse muzikant, graaft opnieuw in zijn rijke archief (kortweg NYA) en trakteert ons op "Early Daze". Afgelopen vrijdag verscheen dit album maar was ik nog op vakantie. Nu even de tijd genomen om er eens goed naar te luisteren. Het album biedt een unieke blik op Ome Neels vroege samenwerking met de inmiddels legendarische band Crazy Horse.

Totaal staan er op dit album tien nummers die zijn opgenomen in 1969 tijdens de begindagen van de Neil samen met Crazy Horse. Op dit album een aantal klassiekers in een andere uitvoering zoals "Cinnamon Girl" en "Down by the River". 

Ook vindt je het nummer "Look at All the Things". We kennen dat van het debuut album van Crazy Horse maar op deze Early Daze dus samen met Neil Young.

Heel opvallend is de uitvoering van het nummer "Wonderin". Dat nummer verscheen op het album Everybody's Rockin' (1983) waar het in een Rockabilly uitvoering wat mij betreft een stuk minder uit de verf komt dan deze heerlijke vroege Countryrock versie.

Op deze Early Daze ook het schitterende "Helpless" wat bekend werd in de uitvoering van Crosby, Stills, Nash & Young en staat op het succesvolle album Déjà Vu uit 1970.

Eerlijk gezegd kan deze versie samen met Crazy Horse mij meer bekoren. Het is net wat authentieker en veel minder overgeproduceerd (lees: clean) dan de versie op Déjà Vu.

Op "Down by the River" heeft Neil bij het hervatte van de zang het een heel klein beetje lastig in vergelijking met de versie die op Everybody Knows This Is Nowhere (1969) zou verschijnen. Het gitaarspel samen met de te vroeg (1972) overleden Danny Whitten is echter van een wonderbaarlijke schoonheid.

Het album Early Daze is een soort van muzikale polaroid die gemaakt is aan het begin van wat later zou blijken een indrukwekkende muziekcarrière.

Zoals we bij Neil gewend zijn bij dit soort opgravingen uit het verleden is er weer heel veel aandacht aan de afwerking besteed. Goede stereobalans en prima opnames als we bedenken dat deze 55 (!!) jaar oud zijn. De keurig geperste LP zit in een fraaie zwart/wit klaphoes en is voorzien van een blad met songteksten.

Voor fans die aan een paar albums van Neil genoeg hebben is dit een volledig overbodig album, maar wie weer wil weten (lees: horen) van de beginperiode van Neil met Crazy Horse kan aan dit album eigenlijk niet voorbij. Goed is vooral te horen dat de chemie tussen Neil en Crazy Horse al in een vroeg stadium aanwezig was...........

 

Neil Young - Fu##in' Up

Het afgelopen vrijdag verschenen album heeft duidelijk een titel die door de censuur is gemangeld. Waarschijnlijk als knipoog naar het meer en meer preutser worden van de maatschappij.

Bij de vinyluitvoering gaat het om een dubbelalbum met een totale speelduur van een kleine 65 minuten. Het album is een live registratie van het oorspronkelijke album Ragged Glory dat in 1990 verscheen.

 

Ragged Glory nam Young samen op met Crazy Horse en deze Rockers zijn uiteraard ook bij deze live opname van de partij. 

Deze Fu##in' Up is vorig jaar herfst opgenomen dus 33(!!) jaar na de oorspronkelijke opnames. Ragged Glory wordt zelfs na jaren nog steeds gezien als een van de beste studio albums die ome Neel met Crazy Horse heeft gemaakt. 

Om zo'n meesterwerk op je oude dag even live na te spelen ga je wel in hele grote schoenen staan en zijn verwachtingen dan ook erg hoog.

Na één luisterbeurt van Fu##in' Up kan het oordeel heel simpel zijn. De mannen zijn nog niet versleten maar een stevige kanttekening is op z'n plaats. Je zal toch even moeten wennen aan de ouder geworden stemmen. Dat is toch een stuk minder maar daarentegen is het gitaarwerk van een sublieme rijpheid.

Gitaarwerk op "Country Home", "Over and Over", "Mansion On The Hill" zijn echt om te smullen. Ook het ruim 15 minuten lange "Love And Only Love" zal bij liefhebbers van gitaar in de smaak vallen. Een heerlijke jam die van mij een half uur had mogen duren.

 

Vergelijk het maar met kaas. Toen de heren Ragged Glory opnamen hadden ze al een ruime ervaring. Zeg maar belegen kaas. Deze Fu##in' Up kan je dan weer vergelijken met zeer oude kaas. 

Het smaakt geweldig maar wel wat scherp op het gehemelte, een harde korst en het brokkelt hier en daar.

Zo kunnen je ook naar deze Fu##in' Up kijken. Met kijken bedoel ik natuurlijk luisteren, maar wie goed naar de fraaie hoes kijkt zal toch even in de war raken. 

Uiteraard is dat ook de bedoeling van Ome Neel, want onze eigenzinnige Amerikaanse Canadees houdt wel van een verwarrend grapje. De namen van de songtitels zijn namelijk vervangen door een stukjes tekst uit de betreffende song.

Eigenlijk wel een heel leuke set vragen voor een Rock quiz!

 

Fu##in' Up laat horen dat je nooit te oud bent om te rocken en we horen Neil samen met Crazy Horse in een prima vorm. Prima maar ook niet meer dan dat.

 

Veel nummers zijn al eerder live verschenen zoals op de uitstekende 4LP set  Way Down In The Rust Bucket, die in dezelfde periode is opgenomen als Ragged Glory zelf maar pas 30 jaar later beschikbaar kwam.

Wie al in het bezit is van Way Down In The Rust Bucket zou deze Fu##in' Up wellicht beter in de winkel laten staan. Zelf heb ik al jaren last van een chronisch compleetheidssyndroom als het om Neil Young gaat en ik heb mij bij de eerste luisterbeurten toch wel vermaakt.

De twee platen zitten in een stemmige zwarte hoes waar dan wel enorme kleurige binnenhoezen uit tevoorschijn komen. Verder bevat het album een inlegvel met een soort van plattegrond van de Neil Young Archives.

Deze Fu##in' Up komt echter niet uit de krochten van het archief, maar is dus recent (najaar 2023) opgenomen. Misschien is het toch een idee voor Ome Neel om voor een volgend album eerst maar weer een greep te doen uit albums die op de plank zijn blijven liggen. Daar zitten net als Hitchhiker, Homegrown en Chrome Dreams vast nog wat pareltjes tussen.

Note: een week voor de officiële is tijdens Record Store Day speciaal voor deze dag in een gelimiteerde oplage een pre-release van dit album uitgebracht op transparant vinyl. De officiële releasedatum is echter 26 april 2024.

Neil Young - Dume

Vorige week vrijdag verschenen als LP, maar dit album maakte al deel uit van de in 2020 verschenen CD-box Neil Young Archives Vol. 2. Het gaat om opnames uit 1974 en 1975 die gemaakt zijn ten behoeve van het album Zuma en voor de liefhebber nu ook los op vinyl leverbaar.

Het gaat om een dubbel LP en de platen zitten in een hoes die zeer sterk doet denken aan de hoes van Zuma. Overigens een keurige klaphoes inclusief een vel met songteksten.

Het album bevat een groot aantal nummers zoals ze op Zuma staan en zijn aangevuld met nummers en versies die in 1975 niet gebruikt zijn.

Na één draaibeurt ben ik er van overtuigd dat Zuma in 1975 een dubbelabum had moeten zijn. Wat een geweldig materiaal en wat zijn Neil en Crazy Horse hier lekker op dreef. Lekker? Topvorm!

Dubbelalbums waren voor platenmaatschappijen doorgaans niet zo interessant. Voor veel consumenten te duur en dan gaat er al snel een ander album mee naar huis.

Halverwege de 70er jaren was Neil samen met Crazy Horse misschien wel op z'n best. Hoewel de latere rijpheid ook heel veel moois heeft opgeleverd blijft het album Zuma uit 1975 toch wel een fenomenaal album.
Het materiaal waar toen uit gekozen kon worden was - blijkt nu met deze Dume - enorm.  Sommige nummers die niet voor Zuma zijn gebruikt zijn later wel een akoestische versie verschenen zoals "Kansas" (Homegrown 2020) en "Hawaii" (Hitchhiker 2017). 

 

Fraai is ook de prille versie van "Powderfinger". Best interessant om eens alle versie's in een tijdlijn achter elkaar te zetten. Mooi hoe dit nummer zich zowel akoestisch al elektrisch ontwikkeld heeft.

In een tijdlijn zetten geldt wat mij betreft ook voor de versie van "Pocahontas".

 

Met "Born To Run" bevat de Dume ook een "nieuw" nummer. Niet te verwarren met de klassieker van Bruce Springsteen. Deze van Neil is ook ouder maar werd pas officieel vrijgegeven in 2020 op de CD versie van deze Dume in de box Neil Young Archives Vol. 2.

Inmiddels kennen we dat nummer ook van de box Neil Young ORS Vol 5. Een box met vier albums waaronder Ragged Glory. Dat album heeft in deze box een upgrade gekregen waaronder de toevoeging van deze "Born To Run". Al een oud nummer van Neil maar blijkbaar heeft hij dat recent pas echt omarmt.

Wie Zuma al heeft zal de nodige doublures ervaren, maar de extra's maken deze Dume toch wel tot een zeer interessant album. Dat vooral omdat Neil en Crazy Horse in die jaren in een fenomenale vorm waren. Dit album kan ik gerust een weekend op repeat zetten.............

Zuma had - zoals ik hierboven al heb aangegeven - in 1975 gewoon een dubbelalbum moeten zijn en dat is bij deze helemaal, maar dan ook helemaal rechtgezet!

Gemiste kansen #015

Gister vierde Neil Young zijn 78e verjaardag en ik kreeg meerdere reacties waarom juist ik daar geen aandacht aan heb besteed.

Ik ben een mega groot fan van de beste man, maar gisteren kregen even een paar dierbare voorrang. Daarmee is het eigenlijk geen gemiste kans. Ik heb juist de kans gepakt om wat aandacht te geven aan een paar heel lieve mensen.........

Binnen de context van deze blog is het echter bijna een doodzonde dat ik Neils verjaardag heb overgeslagen......

Dat maak ik even goed! Dus hier de docu die gemaakt is rond het album Barn dat twee jaar geleden verscheen. Heerlijke beelden van de omgeving en gewoon een groep muzikanten (Neil & Crazy Horse) die lekker muziek aan het maken zijn. 75 minuten kijk en luisterplezier!

Neil Happy Birthday!

Neil Young ORS Vol 5. deel II

Twee weken later dan officieel was aangekondigd verscheen vandaag (28 juli) de vijfde box in de serie ORS (official release series) van Neil Young.

Ome Neel is al jaren druk om zijn volledige muzikale erfenis op zijn manier voor de fans beschikbaar te stellen.

De laatste jaren brengt hij veel albums uit die op de plank zijn blijven liggen en brengt officiële versies uit van opnames die eerder als bootleg zijn verschenen. Dat alles naast een jaarlijks nieuw album.

In die lawine aan releases ook regelmatig een box met heruitgave van eerdere albums.

Dat gaat steeds in groepjes van vier en inmiddels zijn we aan de vijfde box bezig.

Bij de eerste vier delen werd 1 op 1 de oorspronkelijke albums in de box opgenomen. Van dit principe is bij dit vijfde deel op een aantal punten afgeweken. 

Dit vijfde deel uit Original Release Series  bestaat uit de albums:

• Freedom (2lp)
• Ragged Glory (3lp)
• Weld (3lp)
• Arc (1lp)

Freedom

Door een aantal muziekjournalisten werd in 1989 dit album gezien als een soort van comeback. Onzin! Neil Young is nooit weggeweest. Hij maakt hooguit dingen die je niet bevalt. De Geffen periode die toen net achter ons lag heeft Neil meer dan behoorlijk geëxperimenteerd tot grote ergernis van platenbaas David Geffen en een aantal fans. Ik vind ook niet alles geweldig uit de Geffen periode maar ik vind het wel geweldig als een artiest zijn eigen creatieve grenzen zoekt.

Freedom - dat de meeste van ons vooral kennen van "Rockin' in the Free World" - in deze box is gegroeid van een enkel album naar een dubbel lp. Dit omwille van de geluidskwaliteit.

De originele lp staat eigenlijk te vol waardoor de groef wel heel dicht op elkaar zit. Juist met muziek waar de gitaar regelmatig stevig wordt beetgepakt is dat eigenlijk niet zo'n goed idee.

Dus bij deze nieuwe Freedom heeft de groef wat meer vrijheid en deze frisse geremasterde versie klinkt werkelijk subliem. Je moet iets vaker opstaat maar dat is dik de moeite.

Ragged Glory

Dit album wat oorspronkelijk in 1990 verscheen is zelfs van één naar drie schijven gegaan. Dit niet alleen omwille van de geluidskwaliteit maar er zijn ook een viertal nummers toegevoegd die destijds op de plank zijn blijven liggen.

Ragged Glory mag als een van de beste albums van Neil worden beschouwd waar hij samenwerkt met Crazy Horse. Het behoort ook tot een van mijn favoriete elektronische albums van Ome Neel

Dit album heb ik enorm vaak gedraaid en bij deze nieuwe geremasterde heruitgave valt gelijk de geluidskwaliteit op. "Country Home" klonk nog nooit zo goed. Geweldige dynamiek en detaillering.

Weld

Dit live album verscheen in 1991 en heeft omwille van de hierboven genoemde geluidskwaliteit een upgrade gekregen van 2 naar 3 platen.

Twee uur (!!) Neil op het podium met een aantal klassiekers als " Hey Hey, My My (Into The Black)", "Like A Hurricane", "Powderfinger", "Cinnamon Girl" en natuurlijk "Rockin' In The Free World".

Neil en Crazy Horse live op hun best..........smullen! Ik ken de originle vinyl versie niet en ken alleen de CD versie maar deze remaster klinkt fenomenaal goed.

Arc

Dit album verscheen nog niet eerder op vinyl. Voor veel muziekliefhebbers wellicht wat te experimenteel maar het laat vooral horen hoe breed Neil is.

Is het herrie of is het briljant? Ik ben fan van Neil Young omdat hij altijd op zoek is wat er achter de muzikale horizon is. Deze dik 30 minuten lange waterval aan geluiden vind ik geniaal gemaakt, maar ik snap ook dat als je Harvest als referentie voor Neil Young hebt dit niet gaat smaken,

Verdict (voor wat dat waard is)

De eerste vier boxen uit deze serie heb ik aan mij voorbij laten gaan omdat ik de betreffende albums allemaal heb.

Dit vijfde deel bevat echter extra materiaal op Ragged Glory en twee albums die ik nog niet op vinyl heb dus mijzelf getrakteerd op deze box.

Let op waar je deze box koopt want bij JPC is deze 80(!!!) Euro goedkoper dan bij Bol!

 

Een box die dik en dik de moeite waard is voor de meeste Young fans. Vooral zij die er van houden als hij - al of niet samen met Crazy Horse - lekker op z'n gitaar tekeer gaat.

Geluidskwaliteit en artwork zijn dik en dik in orde zoals we bij de boxen van Neil gewend zijn,

Dat neemt niet weg dat ik het opvallend vind dat is afgeweken van het concept van de eerste vier delen.

Van iemand als Neil Young kan je aan de andere kant ook niet anders verwachten, want waarom zou je vijf keer achter elkaar hetzelfde kunstje doen? 

Neil Young With Crazy Horse – World Record

Dit album verscheen eind vorig jaar maar het tempo waarin ome Neel albums uitbrengt is echter nauwelijks bij te benen. Vorig jaar was immers een heftig jaar voor de Neil Young fan:

29 apr 2022 - Official Release Series 13, 14, 20 & 21 (4lp box)
 6 mei 2022 - Royce Hall - 1971
 6 mei 2022 - Dorothy Chandler Pavilion, 1971
 6 mei 2022 - Citizen Kane Jr. Blues (Live at The Bottom Line)
 8 juli 2022 - Toast (2lp)
 5 aug 2022 - Noise & Flowers (2lp)
18 nov 2022 - World Record (2lp)
 2 dec 2022 - Harvest - 50th Anniversary Edition 

 

Daarnaast is het verstandig niet te gretig te zijn als er een nieuw album is want na een paar maanden zakt de prijs doorgaans aanzienlijk. Zo ook bij deze World Record die ik deze week toch maar aan de collectie heb toegevoegd.

Een dubbelalbum waarbij kant vier van een ets van de wereldbol is voorzien. Met nummers als "Love Earth", "The World (Is In Trouble Now)" en "This Old Planet (Changing Days)" is gelijk duidelijk waar bij dit album de nadruk ligt.

 

 

Neil is erg op het klimaat gesteld en dat laat hij met dit album duidelijk merken. Prima teksten hoewel we uit moeten kijken dat we met deze boodschap niet overvoerd worden. 

Daarom wel lekker dat er ook andere nummers te vinden zijn zoals het ruim 13 minuten lange "Chevrolet". Dit is hoe ik Neil graag hoor. Lekker lang uitgesponnen gitaarwerk en een nummer wat net wat extra langer duurt.
Overigens zit ook in dit nummer natuurlijk een kleine boodschap over brandstof verbranden. 

 

De twee platen zitten in een schitterende klaphoes met idem binnenhoezen en boek met songteksten. Aan het geheel is zeer veel aandacht besteed en schitterend afgewerkt. Neil is erg begaan met moeder Aarde maar ook met zijn eigen moeder en overige familie.
Op de hoes vinden we zowel zijn ouders als broer en zus terug in schitterend fotowerk.

 

Pittige teksten, idem gitaarwerk, fraaie ets op kant vier en prachtig artwork. 

Ben ik dan enthousiast? Ik dacht het wel!

Toast - Neil Young

Precies op mijn verjaardag bracht Neil Young afgelopen vrijdag dit album uit en het gebaar wordt gewaardeerd. Het gaat om een album dat hij samen met Crazy Horse in 2001 heeft opgenomen. Het is een van de vele albums van Neil die om uiteenlopende redenen kortere of langere tijd op de plank zijn blijven liggen.

Soms dwong een maatschappij ome Neel om een album op te houden zoals het gitzwarte Tonight's The Night. Voor de platenmaatschap te zwart en het album ging voor korte tijd op de plank en On The Beach kreeg voorrang. Tonight's The Night kwam uiteindelijk ruim een jaar later uit dan Neil had gehoopt.

Soms bleven albums nog langer liggen zoals Hitchhiker dat in 1976 is opgenomen en pas in 2017 in de schappen van de platenwinkel verscheen. Neil nam dit album in één set op en was behoorlijk stoned. Eind jaren 70 vond hij dat blijkbaar toch wat gênant en gelukkig heeft hij de schaamte overwonnen want Hitchhiker is een pareltje.

Zo is ook het album Homegrown pareltje en ook dat bleef - dit keer vanwege liefdesverdriet - jaren op de plank liggen. Homegrown is eveneens opgenomen in de eerste helft van de 70er jaren en pas in 2020 officieel uitgegeven.

Ook het nu voorliggende dubbelalbum Toast heeft een lange weg achter de rug voor het van de opnamestudio in een platenwinkel is terechtgekomen. De opnames zijn uit dezelfde periode als het album Are You Passionate? dat in het voorjaar van 2002 verscheen. Are You Passionate? is voor vele een experiment teveel en Neil flirt daar meer dan stevig met Soul, R&B en zelfs een beetje Jazz.

Are You Passionate? is een van de vele eigenzinnige albums van de al even eigenzinnige muzikant. Toch  gaat door de jaren heen ook een album als Are You Passionate? voor meer en meer waardering zorgen. Dat blijft toch wel de kracht van Neil met dit soort albums. Net zoals je zoute haring en oesters moet leren eten.

Dat geldt ook zeker voor deze nieuwe telg. Toast welke net als Homegrown om persoonlijke redenen op de plank is blijven liggen. We horen Neil en Crazy Horses zoals we ze nog niet eerder hebben gehoord. Flink wat tranentrekkers over een hoop ellende in de liefde. Het begint al gelijk met Quit waar een hopeloze Young de meubelen probeert te redden van een relatie die gedoemd is te mislukken:

Hey, baby, don't count me out
I still got a lot to give, stick around and find out
I might surprise you with what our love still brings
I'm never quitting you, even if you quit me
No, I got to tell you baby that our love is strong
I'm the one, the one who did you wrong

Zeven nummers lang neemt Young ons mee in teleurstellingen in de liefde. De hang naar liefde lijkt zo nu en dan groter dan het zelfrespect. Dat is misschien wel gelijk de grootste les die we uit dit album kunnen halen. Liefde is goed, liefde is geweldig maar verloochen jezelf niet.

Wel schitterende teksten die je zo nu en dan bij de keel pakken en dat doet ook het heerlijk pittige gitaarwerk. Ik mag Neil graag solo horen in een akoestische set maar samen met Crazy Horse blijft toch wel het ideale huwelijk.............om het toch even over liefde en relaties te hebben.

Toast is opgenomen in de gelijknamige studio en dat gebouw was tevens inspiratie voor de zeer fraaie klaphoes die voorzien is van binnenhoezen met songteksten.

Als je een doorsnee fan van Neil bent zou ik het album een keertje via streaming luisteren en het daarna snel vergeten. Voor de gewone fan is het immers niet bij te houden wat de beste man allemaal uitbrengt en voor augustus staat alweer een volgend album (Noise & Flowers) gepland.

Ben je een liefhebber van dit ongeleide muzikale projectiel - die z'n hele carrière aan het uitgraven is - dan is Toast toch dik de moeite om een Toast op uit te brengen.

Neil Young - Barn

Afgelopen vrijdag kwam dit album uit. Neil speelt met zijn vertrouwde Crazy Horse in de Rocky Mountains het zoveelste (we zijn de tel kwijt) album bij elkaar.

Het klinkt allemaal prima wat niet wegneemt dat de stem van Neil hoorbaar broos aan het worden is. Het album klinkt verder vooral als een leuk samen zijn van een groep vrienden die nog een keer lekker muziek willen maken. Dat ook nog eens in een geweldige omgeving.

 

Verwacht geen top album en Neil heeft een hele rij betere platen gemaakt. Hij heeft echter ook genoeg mindere platen gemaakt en dit album is gewoon de moeite waard. Dat neemt niet weg dat ook dit jaar de Neil Young fan het financieel weer zwaar te verduren heeft gehad. Vijf albums van Neil zelf en een jubileum uitgave van het Crosby, Stills, Nash & Young album Deja Vu.
Onder de albums die Neil dit jaar uitbracht ook een 4lp box en een belachelijk prijzige jubileum editie van After The Gold Rush. Het hakt erin!

 

Iedereen mag van mij geld verdienen maar het kan ook wel eens een beetje minder. Verder is het simpel want hoe enthousiast je over een artiest ook bent je hoeft niet alles te kopen. Bij Neil sla ik dan ook regelmatig een rondje over, maar naar deze Barn was ik toch wel heel benieuwd.

Ondanks dat de mannen al ruim de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt rocken ze er op dit album heerlijk op los. Wat meer ingetogen dan normaal maar het onmiskenbaar Neil Young & Crazy Horse die op dit moment bestaat uit Nils Lofgren, Billy Talbot en Ralph Molina.

Wie geen uitgesproken fan is van Neil Young moet dit album lekker in de winkel laten staan. De echte liefhebber gaat van dit album wel genieten. Het album is echt te goed om in de kast te laten staan.

 

Fans van Neil samen met het Gekke Paard moeten ook weer niet verwachten een volwaardige opvolger van Everybody Knows This Is Nowhere, Zuma of Ragged Glory op de platenspeler te krijgen. Het is goed, het is degelijk en persoonlijk vind ik het vooral heel authentiek. Geen overgeproduceerde plaat maar gewoon lekker Rock uit een schuur.

Het album begint rustig met het heerlijk voortkabbelende "Song of the Seasons". Daarna is het direct raak met lekkere gitaren als met "Heading West" het tempo wordt opgeschroefd. In dit autobiografisch nummer zing Neil over de goede oude tijd en bedankt hij zijn moeder voor z'n eerste gitaar. 

Het luistert lekker weg wat ik met de twee volgende nummers wat minder heb. Zowel voor "Song of the Seasons" en "Canerican" ga ik wel een paar luisterbeurten nodig hebben. Dat is prima want ik zit helemaal niet op oorwurmen te wachten. 

"Canerican" is trouwens ook heel persoonlijk want Neil zingt hier over zijn oorspronkelijke afkomst en dat hij tegenwoordig ook Amerikaans staatsburger is.

Daarna komt "Shape of You" en dat luistert gelijk lekker weg want hier herkennen we wat melodielijnen die wat aan het verleden doen denken. Kant A wordt afgesloten met het ingetogen "They Might Be Lost". Het nummer heeft een heerlijke sentimentele tekst. Muziek voor bij een filmscène waar iemand als het sneeuwt op een porch zit te wachten op.............

Kant B gaat met het met "Human Race" er gelijk dik bovenop. Stevige gitaren en ook de tekst is niet mals. Tussen de coupletten wordt er op gitaar even heerlijk gas gegeven. Smullen.

Met "Tumblin' Thru the Years" gaat het gas weer even af er is er ruimte voor "eenvoudige" vragen als: It's a complicated thing, this life.

 

Het volgende nummer "Welcome Back" begint met zo'n bekende briljant hakkelig gitaarintro en Neil waarschuwt dat het een oud liedje is.......Het is bijna een soort van babbel Blues (Talkin Blues) met heerlijke gitaarrifjes als ondersteuning. Vooral als ze net even wat langer worden doorgetrokken.

Het album wordt afgesloten met opgewekte "Don't Forget Love". 

Totaal tien prima Rock nummers waarbij er voldoende variatie zit tussen wat rustige en wat stevigere nummers.

 

Het album is uiteraard zowel op CD als LP leverbaar maar ook in een luxe box waar naast de CD en LP ook een Blu-ray is te vinden. Uiteraard is er ook een high-res streaming beschikbaar en het plan is zelfs om het album op cassette uit te brengen.

Wie heel nuchter naar de totale catalogus van Neil aankijkt zal dit een totaal overbodig album vinden. Eigenlijk is het dat ook. 

Er zullen echter genoeg fans van Ome Neel zijn dit dit album met veel plezier gaan omarmen. Daar ben ik er één van!

Way Down in the Rust Bucket

Dit Neil Young album met daarop een concertregistratie verscheen begin dit jaar maar was al in 1990 opgenomen. Omdat het om een box gaat met vier platen heb ik zelf even gewacht met de aanschaf. Doorgaans zakt van dit soort producten de prijs na een half jaar spectaculair. Zo ook nu. Ik ben geen krent maar als wachten vier tientjes scheelt ben ik een meester van het geduld.

 

Het concert is verschenen als 2CD set, een box met 4LP's maar ook als DVD. Voor wie niet kan kiezen en niet op de portemonnee hoeft te letten is er een luxe box met daarin zowel de twee CD's, vier LP's en de DVD.

Het album is uitgebracht in Performance Series welke onderdeel is van de Neil Young Archives.

Tweeënhalf uur lang speelt Neil samen met Crazy Horse de sterren van de hemel. De aanwezigheid van Crazy Horse verraad gelijk de aanwezigheid van veel gitaarwerk. Prima gitaarwerk!

Op de setlist een aantal nummers die Neil regelmatig speelde met Crazy Horse zoals "Sedan Delivery", "Cortez the Killer", "Don't Cry No Tears", "Cinnamon Girl" en natuurlijk "Like a Hurricane".

Daarnaast is er ruime aandacht voor het album Ragged Glory dat twee maanden voor dit concert was uitgebracht. Het optreden wordt geopende "Country Home" wat tevens de opener is van Ragged Glory.

Met zeven van de tien nummer die we op Ragged Glory vinden komt dit album tijdens dit optreden ruim aan bod. Daarmee heb je nog geen doublure in huis. Op deze live set spelen Neil en z'n band immers nog een dozijn pareltjes. 

Daarnaast weet Neil van een nummer op het podium altijd net wat anders te maken. Nummers van Ragged Glory zoals "Love to Burn" en "Love and Only Love" worden op deze Way Down in the Rust Bucket met heerlijke gitaarimprovisatie beide met drie minuten opgerekt.

 

Wie Neil samen met Crazy Horse weet te waarderen gaat zeker genieten van dit optreden. Gewoon lekker tweeënhalf uur Rock (eigenlijk wel Hard Rock) van een heel hoog niveau. 

Enig minpunt is het ontbreken van een boekje met wat meer achtergrondinformatie. Dat mag je in een box als deze toch wel verwachten dan een enkel infovel.

Wel fraaie binnenhoezen met sfeervol fotowerk en in de binnenhoezen speciale antistatische binnenhoezen. 

Drukwerk, persing en afwerking is allemaal prima in orde, maar een box met vier platen had best een beetje opgeleukt mogen worden.

Qua muziek - en dat is toch het belangrijkste doel - is deze box smullen en nog eens smullen.

Return To Greendale

Greendale is een Rock Opera van Neil Young welke in 2003 verscheen. De meningen van de experts waren wat wisselend van een van de beste albums van dat jaar tot "onder de maat".

De opera gaat in op een groot aantal nare aspecten van de maatschappij zoals corruptie, het milieu en vergankelijkheid in z'n algemeenheid.

Naast het album wat op CD en Vinyl verscheen was er tevens een DVD met een film. Het concept werd compleet gemaakt met een stripboek.

Neil werd voor deze opera begeleid door zijn vaste band Crazy Horse en de opera is ook diverse malen live gespeeld om het album te promoten.

 

Van deze concerten zijn opnames gemaakt, maar deze bleven tot vorig jaar in de archieven liggen. In september 2020 vond Ome Neel het toch een goed idee om een van de optredens uit te brengen.

Met als Titel Return To Greendale is zowel een CD als Vinyl versie beschikbaar. Tevens is er een DVD met registratie van een concert.

Het album wordt niet als een regulier album van Neil Young beschouwd, maar is onderdeel van de Perfomance Serie (PS) uit de Neil Young Archives.

 

Los van de uiteenlopende recensies van het oorspronkelijke album klinkt het toch allemaal prima. Vooral liefhebbers van Neil op elektrisch gitaar samen met Crazy Horse zullen dit album weten te waarderen. Ook het live aspect voegt in dit geval echt wat toe. 

De kwaliteit van de songs en uitvoering zijn over alle vier de kanten hoog, maar Be the Rain is mijn dikke favoriete nummer van dit album:

 

Save the planet for another day.
("Attention shoppers,
Buy with a conscience and save.")
Save the planet for another day.
("Save Alaska!
Let the caribou stay.")
Don't care what the governments say.
("They're all bought
and paid for anyway.")
Save the planet for another day.
("Hey Big Oil!
What do you say?")
We were runnin' through the night,
Never knowin' if we would see the light.
Paranoid schizophrenic visions,
Livin in fear of the wrong decisions.

....

...

..

.

Muzikaal spot on en de teksten zijn natuurlijk helemaal in de roos. Bijna 20 jaar oud dit nummer en helaas pijnlijk actueel

 

De luxe box heb ik maar even gelaten voor wat het is, want Neil brengt de laatste jaren wel heel veel uit. Ik ben een groot fan van de beste man, maar om nu droog brood te eten om iedere keer de luxe box te kopen gaat mij echt te ver.

De keuze viel dus op de dubbelaar op Vinyl. Ergens in een vette aanbieding kunnen scoren.

Bij introductie betaal je bij dit soort albums de hoofdprijs, maar na een half jaar wil de prijs doorgaans fors zakken.

 

Gewoon lekker vier kantje met het herkenbare geluid van Neil met Crazy Horse. Niet te rauw maar wel lekker meespelend.

 

Fijne aanvulling van de Ome Neel collectie.