Artimus Pyle 77 jaar

Geboren als Thomas Delmer Pyle in Louisville, Kentucky en vooral bekend als een van de eerste drummers van Lynyrd Skynyrd.

In eerste instantie zat er helemaal geen muzikale carrière aan te komen want Pyle volgde zijn vader naar de Mariniers. 

Zijn vader was in WWII onderscheiden met een Purple Heart en dat schrok de jonge Pyle blijkbaar niet af en in 1968 nam hij dienst en zwaaide in 1971 als sergeant af.

 

Pyle is een van de overlevende van de dramatische vliegtuigcrash op 20 oktober 1977 waarbij een groot deel van de band om leven kwam. Niemand had ooit kunnen bedenken dat zijn verleden als marinier nog eens van pas kon komen.

Na de crash zocht Pyle zich een weg door het moeras om hulp te halen. Hierbij is er zelf een waarschuinschot op hem gelost omdat hij aanvankelijk werd aangezien als ontsnapte gevangenen.

Pyle bracht uiteindelijk het reddingsteam naar de locatie van de crash van de Convair CV-240.

 

Door dit drama besloten de overgebleven leden met de band te stoppen, maar maakte 10 jaar later toch een doorstart.

Vier jaar na de doorstart had Pyle het wel gezien. Zelf had hij de keuze gemaakt dat drugs en overmatig alcohol niet meer bij hem paste en wilde vooral muzikant zijn.

 

Na zijn vertrek bij Lynyrd Skynyrd speelde hij in diverse bandjes en als sessiemuzikant. Met zijn eigen band Artimus Pyle Band maakte hij een vijftal albums. Het laatste album verscheen vorig jaar en Pyle is nog steeds als muzikant actief.

 

Happy Birthday Pyle!

50 jaar Nuthin' Fancy

Juist in de periode dat heel veel artiesten gingen experimenteren met Disco bleef Lynyrd Skynyrd haar dna trouw. Zo hadden onder meer de Eagles, David Bowie en The Bee Gees in 1975 een hit met stevige disco-invloeden.

 

Nuthin' Fancy is het derde album van Lynyrd Skynyrd. De vraag is of de titel een knipoog was naar de opkomende Disco of vonden ze zelf ook dat dit album toch wat minder was dan de twee briljante voorgangers.

Nuthin' Fancy is beslist een heerlijk rockalbum maar het debuut Pronounced 'Lĕh-'nérd 'Skin-'nérd (1973) en opvolger Second Helping (1974) krijgen van mij toch een dikke ster extra.

 

Ook de vakpers was wat verdeeld maar de fans smulde van het album en het haalde dan ook op haar sloffen in de VS de platina status.

Toch is het een album dat voor veel verschillende reacties zorgde. Sommige vonden dat het album geen echte hoogtepunten had en weer andere critici vonden dat het album te diverse van kwaliteit was.

 

Ja ik ga mee dat de twee eerdere albums beter zijn maar ik mag deze Nuthin' Fancy nog graag draaien. Album begint gelijk heel sterk met "Saturday Night Special". Beetje stoer aftellen en er gelijk invliegen. Minpuntje van het nummer blijf ik wel vinden dat het geen echt einde heeft en het slot aan techneuten is overgelaten door een fade-out. Jammer want dit topnummer mag van mij eindigen met een steving bang.

 

Na de opener krijgen we het lekker meeslepende "Cheatin' Woman" gevolgd door "Railroad Song". De naam van het nummer zegt het al en het is ook een van mijn favoriete railroad songs. Heerlijk intro, subtiel mondharmonica en gewoon smullen. Het nummer hoort beslist thuis in iedere hoboliedjes collectie.

Hobo of jongen van het platte land maakt ze bij Lynyrd Skynyrd niet uit en dat wordt duidelijk in  "I'm A Country Boy". Met dit iets minder toegankelijke nummer wordt kant A afgesloten. Wel fijne tekst!

 

Kant B begint met het wat trage maar stevige rock nummer "On the Hunt". Een wat wanhopige lovesong of zelfs toch een beetje vrouwonvriendelijk? Laten we het maar even met het excuses "50 jaar geleden was alles anders" bedekken.........

 

Bij "Am I Losin'" wordt op een heerlijk pijnlijke wijze bezongen hoe het zand door je vingers kan glippen. Ieder met een rugzakje kent dat gevoel wel. Het nummer vind ik muzikaal ook om te smullen maar wordt gezien de boodschap van de tekst misschien iets te vrolijk gezongen........
Wel schitterende Southern Rock!

 

Van Zant is goed voor het leeuwendeel van de nummers. Hij liep in die jaren waarschijnlijk wat te klungelen met de liefde, want ook nummer 3 van kant B geeft geen al te positief beeld van de liefde.

"Made In The Shade" is zo'n nummer dat het gevoel geeft dat "je best doen in de liefde" niet genoeg hoeft te zijn. Het wordt ook nog ondersteund met een treurig voortkabbelend boogie-woogie deuntje. Best knap gedaan.

 

Het album sluit af met "Whiskey Rock-A-Roller". Heerlijke afsluiter en wat mijn betreft zo'n nummer dat in de roadmovie hitlijst hoort. We gaan op weg! De bestemming is Memphis maar het doel is duidelijk de weg ernaar toe................

Street Survivors 45 jaar

Januari 2020 blogde ik al eens uitvoerig naar aanleiding van de geboortedag van frontman Ronnie van Zant.

Je komt er dan niet omheen om die tragische vliegtuigcrash te benoemen. Bij dit vreselijk incident komen naast Ronnie nog twee bandleden en de roadmanager om het leven. De crash vond plaats een paar dagen  nadat het album Street Survivors was verschenen.

De platenmaatschappij besloot de hoes aan te passen en jarenlang waren de vlammen om begrijpelijke redenen niet op de hoes afgebeeld.

 

Lynyrd Skynyrd kreeg daarna nog met een groot aantal tegenslagen te maken, maar de band wist iedere keer weer overeind te krabbelen. De band bestaat nog steeds en Gitarist Gary Rossington is de laatste van de oorspronkelijk leden.
Op dit moment is Lynyrd Skynyrd bezig met een zeer lange (mede door de Corona zijn concerten opgeschoven) afscheidstournee. De tournee eindigt op 23 februari 2023 met een optreden tijdens de San Antonio Stock Show & Rodeo.

Het album Street Survivors zal voor heel veel fans een bijzonder album blijven. Het is immers het laatste studio album waar de eigenzinnige Ronnie van Zant de rol van frontman vervulde.

Puik album waar echter altijd ook een trieste bijsmaak aan zal zitten. Dat heeft niks met de muziek te maken want die is gewoon helemaal ok!

45 jaar oude Southern Rock.............smullen!

Ronnie Van Zant

Bekend als voorman van Lynyrd Skynyrd. Strikt genomen begon deze band half jaren 60 maar afhankelijk van de hoeveelheid bier en in welke stad ze speelde had de band steeds een andere naam.
Begin jaren 70 kwam er toch wat lijn in het geheel en dat zorgde zelfs in 1973 voor een eerste album.
Vanaf het moment dat er wat structuur in de band zat werd met de regelmaat van de klok een keurig album afgeleverd.
Recht voor z’n raap Rock, Southern Rock en Bluesrock. Soms lekker meeslepend en soms behoorlijk stevig.
Vijf puike studio albums en een live album tussen 1973 en 1978. Hoewel Lynyrd Skynyrd juist als live band hun status hadden verworven vind ik niet alle live albums even geweldig.

De machine Lynyrd Skynyrd draaide als een zonnetje en was met name in de VS razend populair. Albums werden daar dan ook op een enkeling na allemaal (meermaals) platina.
Concerten waren steeds zeer rap uitverkocht en een happening voor liefhebbers van deze stijlen muziek.

Drie dagen na het verschijnen van hun album Street Survivors gaat het echter volledig mis. De band was op tournee om dit nieuwe album te promoten en met een gehuurde Convair CV-240 op weg naar Baton Rouge (waar kennen we dat van!!!).
Op 20 oktober 1977 vroeg in de avond stort het vliegtuig neer met daarin de band en begeleiders.
Van de totaal 26 inzittende overleven 20 de crash wat een wonder is als je de foto’s ziet.
Het vliegtuig komt neer in de moerassen van de Mississippi Delta wat een redding tot een enorme uitdaging maakt.
De band wordt zeer zwaar geraakt en drie leden komen om bij de crash, waaronder de vandaag jarige Ronnie van Zant.
Gitarist Steve Gaines en zangeres Cassie Gaines behoren eveneens tot de slachtoffers. Ook tour-manager Dean Kilpatrick en de beide piloten overleven de crash niet.

Voor de overige leden was dit aanleiding om met Lynyrd Skynyrd te stoppen. De overgebleven leden bleven wel muziek maken zoals met Allen Collins Band. 

In 1987 besloten de overgebleven leden toch een doorstart te maken. Bij de doorstart sloot ook de broer van de omgekomen Ronnie van Zant zich aan.
Niet geheel onverdienstelijk is de doorstart maar de kwaliteit is wat wisselend. Albums als Endangered Species (1994) en Vicious Cycle (2003) zijn overigens absolute toppers.

Lynyrd Skynyrd bestaat nog steeds maar ook na de doorstart werd de band niet gespaard van ellende.
De band heeft altijd een groot aantal leden gehad en speelde standaard met drie gitaristen. Ook de hoeveelheid aanvullend personeel in studio en bij optredens was altijd omvangrijk.
Net als de Allman Brothers Band was Lynyrd Skynyrd ondanks vele wisselingen een familie-band. Helaas net als bij de Allman Brothers Band ook een enorme rij doden. Zelfs een nog grotere rij:

Na de doorstart:
Gitarist Hughie Thomasson dodelijk hartaanval op z’n 55e
Drummer Bob Burn dodelijk auto ongeluk
Gitarist Ed King na lang ziekbed dood op 68 jaar
Bassis Ean Evans dood door kanker op 48 jaar
Toetsenist Billy Powell dodelijk hartaanval op 56
Gitarist Allen Collins dood op 37 na laatste jaren verlamd door een auto ongeluk
Bassist/Gitarist Leon Wilkeson op 49 jaar in slaap overleden (was een van overlevers van de vliegtuigcrash)
Oktober 2019 overleed oorspronkelijke bassist Larry Junstrom.

Een triest lijstje (en ik ben wellicht niet compleet) en op de een of andere manier verdient het ook grote lof dat een aantal enthousiaste muzikanten de ziel van Lynyrd Skynyrd levend heeft weten te houden.
In Nederland een stuk minder populair dan in de VS en daar zijn de platen nog steeds niet aan te slepen.

Bij ons kennen de meeste van ons wel het nummer "Sweet Home Alabama" wat al 20 jaar een vaste plaats heeft in de Top 2000. Mooi maar ook het nummer "Freebird" heeft een plaats in deze lijst en dat nummer bevat toch een van de lekkerste gitaarpartijen die er op een plaat zijn gezet.