Internationale Dag van de Slang

Vandaag aandacht voor de slang. Mooie beesten maar veel mensen moeten er niet veel van hebben. De meeste slangen doen je niks maar hun reputatie is net als bij haaien niet erg best.

Muziek dan maar............bij slangen denk ik gelijk aan de hoes van Billion Dollar Babies van Alice Cooper. Het album verscheen in 1973 en was de opvolger van het succesvolle album School's Out.

Net als School's Out haalde Billion Dollar Babies in de VS de status platina. Daar moeste toen één miljoen fysieke LP's voor over de toonbank! In een groot aantal landen kwam het album op de eerste plaats van de album hitlijsten. In Nederland stond het album maar liefst zeven weken op de eerste plaats.
Hoewel The Rolling Stone Album Guide wat kritisch is geeft AllMusic "gewoon" vijf sterren. Zelf vind ik het album misschien ook wel net wat beter dan School's Out waarmee Cooper bij het grote publiek definitief doorbrak.

Billion Dollar Babies is misschien niet een album met heel grote eeuwigheidswaarde, maar het is toch wel een mijlpaal en nog best lekker om een keer te draaien.
Dat mede omdat het maar liefst vier singles/hits bevat: "Elected", "Hello Hooray", "No More Mr. Nice Guy" en titelsong "Billion Dollar Babies".
Nummers die de ouderen onder ons probleemloos mee kunnen zingen. 

Alice Cooper is nog steeds actief en bracht vorig jaar nog het geslaagde album Road uit. Dat is 54(!!!) jaar na zijn eerste album...............best knap als je ziet dat het album Road nagenoeg overal 4 sterren krijgt. 

Voor nu nog even het oudje Billion Dollar Babies..................met de slang op de hoes!

Gregg Giuffria

Vandaag doet deze toetsenist en zanger er een jaartje bij. Gregg is vooral bekend van zijn bijdrages aan de bands Angel, Giuffria en With House of Lords,

Eigenlijk liggen deze drie bands in elkaars verlengde. De band Giuffria was een soort van doorstart van Angel en With House of Lords was een soort van vervolg op Giuffria. 

Om een of andere reden heeft Gregg bij deze doorstart er voor gekozen om de naam Angel te laten vallen. Dat zelfde gebeurde toen vanuit Giuffria de band With House of Lords werd opgericht.

De band Giuffria heeft slechts een aantal jaren bestaan namelijk van 1983 tot en met 1987. Een aantal jaren geleden zijn een aantal reünies geweest maar formeel bestaat de band niet meer.

Overigens zijn de bands Angel en With House of Lords op dit moment beide nog actief.

Gregg heeft met zijn piano, orgel en synthesizers zeer zwaar zijn stempel op deze drie bands gedrukt, maar toch voor op het naar hem genoemde Giuffria. 

Giuffria speelde een mix tussen Hardrock en Glamrock en deze stijl gaat ook wel als Arena Rock door het leven.

Met de Giuffria maakte Gregg drie albums waarvan het laatste (Giuffria III) officieel nooit is verschenen.

Het debuut Giuffria verscheen in 1984 en de opvolger Silk + Steel verscheen twee jaar later.

Beide albums kregen goede recensies maar nu een kleine 40 jaar later klinkt het toch wat gedateerd. 

Als ik dit opzet hoort iedere muziekliefhebber gelijk de 80er jaren. Veel toetsen, veel background zang, melodieus maar ook bombastisch.

Uiteraard is het niet ineens slecht, maar de eeuwigheidswaarde van dit soort muziek moet het toch hebben van een feestje waar al een paar bier is geschonken.

Dat maakt de plaat - het debuut staat nu op - dan wel weer tot een mooie tijdstempel in de geschiedenis van de Rock.

Nummers als "Don't Tear Me Down" en "Line of Fire" zijn dan - zeker met een goeie bak koffie erbij - toch wel nummers om de dag voor een keertje op gang te schoppen.

Gregg Happy Birthday!

Noddy Holder 75 jaar

Deze opvallende ex-frontman van Slade wordt er vandaag 75. Slade bestond al eind jaren 60 maar kwam pas echt in de spotlights toen de Glamrock begin jaren 70 naar haar hoogtepunt ging.

Officieel bestaat Slade nog steeds maar dan eigenlijk onder de naam Slade II. Sinds 1966 is er geen echte onderbreking geweest maar wel een groot aantal wisselingen in de bezetting.

Zo stapte Noddy in de loop van 1992 uit de band en werd vervangen door Steve Whalle. Meer wisselingen zouden volgen en alleen gitarist Dave Hill is nog over van het oorspronkelijke viertal.

Na het vertrek van Noddy - die daarna vooral als bekende Brit door het leven gaat - werd het ook een serieus pak minder met deze succes formatie. Om een idee te geven: in de 25 jaar dat Noddy deel uit maakte van de band werden er 15 studio-albums gemaakt. Slade II - zoals de band daarna door het leven ging - maakte in de afgelopen 29 jaar slechts één studio-album.

Eigenlijk kan je gerust stellen dat Slade in 1992 ophield met bestaan. Alle grote hits zoals "Coz I luv you", "Get down and get with it" en "Merry Xmas Everybody" werden allemaal gemaakt door het Slade met Noddy Holder.

Hoe lekker de studionummers van Slade ook mogen klinken was Slade toch vooral een live formatie. Ze zijn dan ook verantwoordelijk voor een van de beste Rock live-albums. Het album verscheen in 1972 onder de titel Slade Alive! 

Met nummers als "Hear Me Calling" van Alvin Lee en hun eigen "In Like a Shot from My Gun" knallen ze werkelijk uit het vertrek. Dan volgt het schitterende "Darling Be Home Soon" en lijken ze de luisteraar even een adempauze te gunnen, maar dat is van zeer korte duur. Want ook dit schitterende nummer weten ze van een stevig Hardrock laagje te voorzien.

Met "Know Who You Are" en ""Keep on Rocking" brengt het viertal weer twee eigen stampers. Dan volgt "Get Down and Get with It". Van oorsprong een R&B van Bobby Marchan maar door Slade getransformeerd tot een stevige hardrocker.

Als uitsmijter van dit live-album worden we getrakteerd op "Born to Be Wild".  Geschreven door Mars Bonfire en door Steppenwolf tot een megahit gemaakt. Mars Bonfire maakte zelf geen deel uit van Steppenwolf. Bonfire speelde samen met zijn broer in de Sparrows en toen deze in 1967 werd opgegeven ging hij niet mee met z'n broer naar Steppenwolf die in dat jaar werd opgericht.

Mars Bonfire koos voor een solocarrière waar hij slechts een paar solo-albums gemaakt en is vooral de rest van z'n leven in de bergen gaan wandelen. Geen slecht plan trouwens!

"Born to Be Wild" zal hem ook genoeg hebben opgebracht, want het nummer is onnoemelijk vaak gebruikt. Het meest bekend is het nummer natuurlijk van de klassieke roadmovie Easy Rider. Voor velen is het nummer is ook nog steeds de ultieme Hardrock roadmovie song. 

Slade met Noddy als frontman maakte in 1972 een heerlijk brutale uitvoering van "Born to Be Wild" met Noddy op z'n best. Een overweldigend slot van een al even overweldigend album. Brutaal, stevig, aanstekelijk en vooral Slade Alive!

Noddy Happy Birthday!

Elton John (kijktip)

Van de week in Top 2000 a Gogo kwam Elton aan bod.
Terecht dat daar aandacht aan besteed wordt, want wat heeft deze man een discografie bij elkaar gespeeld.
Ik heb zo’n 20 albums van hem en dan mis ik er zo maar 40 als ik live en compilaties meereken.
En dan heb ik het alleen over officiële albums!
Niet alles is even goed en er is ergens zo’n dipje geweest dat het allemaal iets te mager was. Maar ja wie heeft er een carrière van meer dan 50 jaar zonder dipje?

De top albums van Elton behoren echter tot het beste wat er in dit deel van het heelal is uitgebracht.

In Top 2000 a Gogo kwam een leuk detail over Elton naar voren. In de jaren 70 had je ep’s en lp’s vol met hits gezongen door anderen.
Eén van die hits was Spirit in the Sky en Elton moest centjes verdienen dus dit was een van de hits die hij voor z’n rekening nam.
In die jaren werd dat heel veel gedaan. Geen covers maar toch een beetje het publiek neppen. Vaak wervende teksten op de hoes als “Originele Hits”.

Maar de meeste van deze ep’s belande bij de Termeulen (een soort van V&D voor de kleine beurs) in de 50 cent bakken. Voor mij als puber toch de moeite als het spaarvarken op dieet was.
Dat van Elton John had ik gelezen in een Brits muziekblad en heb daarna al die hits door “onbekende” echt uit zitten pluizen. En dat zonder internet.
Het goede nieuws is dat Elton in die jaren een enorme rij hits van anderen heeft gezongen en ze zijn ook voor het nageslacht bewaard gebleven.
De meeste staan op Youtube.
Er is ook een onofficiële CD van gemaakt met ik geloof wel 20 hits van anderen inclusief nummers van oa CCR en Cat Stevens.
Voor de liefhebbers van vinyl is er ook een eveneens onofficiële LP gemaakt. Deze duikt op in verschillende varianten. Niet meer nieuw te koop.
De playlist van de LP’s is steeds het zelfde maar de prijs wil nogal verschillen.
Legendary Covers '69/'70 kom je tegen tussen de 15 en 25 Euro voor een krasvrij exemplaar. Meer is flauwekul. Gewoon verder zoeken!
Maar er is ook een zwaar gelimiteerde versie met de titel Spirit In The Sky Rare Sessions. Deze heeft beslist een mooiere hoes, maar is door het beperkt aantal een tikkie te duur voor de meeste liefhebbers. Reken op 150 Euro voor een krasvrij exemplaar.

Hopelijk komen deze opnames nog eens op een officieel album en zet Elton net als Neil Young (Archives), Dylan (The Bootleg Series) en The Stones (The Vault) de archieven open.
Wie Elton een interessante artiest vindt kan vanavond om 22:50 laat terecht op NPO3 voor de documentaire “Elton John: Uncensored”

Overigens stoor ik mij er vreselijk aan dat in de laatste twee weken van het jaar we overspoeld worden met muziek docu’s en concertregistraties en er de rest van het jaar nauwelijks op dit gebied wat voorbijkomt.

Hoe dan ook: geniet ervan want na 1 januari zitten we vast weer op onze honger.
Ik heb besloten er een Elton John dag van te maken.
Plateauschoenen en glitterjas aan en natuurlijk een reuze zonnebril op en lekker meebleren.
Heerlijk!

Mud Rock

Ik was 18/19 en m'n platencollectie bestond uit The Stones, Neil Young, Cat Stevens, The Who, Carole King, Led Zeppelin, Ten Years After, Bob Dylan.The Byrds, Iron Butterfly, Rare Earth (kennen jullie het album MA? Briljant!), Pink Floyd, King Crimson en nog want aanverwant materiaal.

Ik koerste (racefiets) dus uit ging ik vooral in de winter. Spraken we met een groepje af in Het Fust. Een bekende kroeg op het Stadhuisplein in Rotterdam.
Het meisje (schatje met ideale maten) waar ik verkering mee had hield van heel andere muziek. Wat meer disco soul EN van MUD!
Als we dan een paar uur in Het Fust hadden gezeten gingen we naar een disco tegenover Transtec. Transtec importeerde Quad Hifi spullen. Ging ik altijd even bij de etalage kwijlen en het zou nog vier jaar duren voor ik m'n eerste Quad installatie kocht.
Winters waren nog koud maar ik had alleen een colbertje aan. Stoer moest je zijn voor de meisjes. M'n jatten vroren er bijna af maar ik had het niet koud!
Na een kwartier kwijlen gingen we dan de disco in. Dan gingen we met ons groepje een uur lang helemaal los op MUD. Nooit platen van gehad. Is voor mij vooral kroeg muziek. Als je 10 bier op hebt is alles leuk.
Lekker meebleren!
Ik "kreeg" deze afgelopen week als bijvangst en ik doe hem niet weg. Ik zit helemaal te springen op m'n stoel. Gewoon leuk!
Ik had overigens een kapsel zoals die gast rechts op de foto. Alleen ik had "helaas" niet zo'n pak.

Lekker even sentiment! En ik ga deze bewaren voor een tuinfeest.