50 jaar Will O' the Wisp

Heerlijke plaat de week op te starten. Even een lekker muziekje om wakker te worden. Nog even voor de arbeid roept.  Meeslepend, zwoel en vooral onwaarschijnlijk muzikaal is dit album dat vandaag haar 50e verjaardag viert..

 

Ga in een luie stoel zitten en doe je ogen dicht en waan je in een oud theater ergens in een plattelands stadje in de Mississippi Delta. Genieten toch?

 

De grote kracht van Leon is altijd geweest dat hij een verbinder is geweest. Een bruggenbouwer. Denk maar eens aan dat geweldige project Mad Dogs & Englishmen!

 

Op deze Will O'The Wisp beschikt Leon ook weer over top muzikanten zoals Carl Radle, Jim Keltner, Al Jackson JR, Donald "Duck" Dunn, Jim Horn, J.J. Cale en nog een aantal kanjers.

Leon weet dat als geen ander iedere keer weer tot een geheel te smeden. 

Naast zijn kwaliteiten als componist en muzikanten laat hij met dit soort projecten zien dat hij ook nog eens een top producer is.

 

Ik noem Leon ook wel een de beste ceremoniemeester die er in de Rock wereld heeft rondgelopen. Hij zorgt als geen ander dat het allemaal op rolletjes loopt en ieder het naar z'n zin heeft.

Hoewel dit soort platen van Russell snel lekker in het gehoor liggen verveeld het nooit. Er zitten altijd wat passages in zo'n album van Russell die je als luisteraar blijven uitdagen. Dat is echt razend knap hoe hij dat altijd voor elkaar heeft weten te krijgen. Ondanks de 50 jaar is dit album daarom nog steeds een genot om te draaien.

 

Zelfs als arbeidsvitamine een lekkere plaat.................

 

 

 

Kersttip #08: Leon Russell - Slipping Into Christmas

De Dag Van De Baard

Laat ik maar gelijk in huis vallen: ik vind baarden smerig. Smerig met sporten, smerig met eten en smerige met sex. Daarnaast ben ik natuurlijk een groot voorstander dat ieder lekker zelf moet weten wat hij met z'n lichaam doet.
Zolang we niet hoeven te zoenen vind ik alles best!

Bij baarden en muziek rollen natuurlijk namen als Jerry Garcia en ZZ Top en zelfs John Lennon voorbij maar voor mij had Leon Russell toch de mooiste baard.

Daarnaast ben ik enorme bewonderaar van Leon Russell. 

Geweldige componist, muzikant en producer en vooral een bruggenbouwer.

Indrukwekkend blijft het hoe hij in  nul en geen tijd de begeleidingsband voor de Mad Dogs & Englishmen tournee van Joe Cocker op poten heeft gezet. Ook zijn rol als orkestleider tijdens die tournee was uniek.

 

Leon heeft zo'n 40 solo albums gemaakt en daar zitten een paar meesterwerken bij. Op deze baarden dag even vier keer Leon met z'n indrukwekkende baard uit de kast getrokken om dit weekend van te genieten.

De 3LP set Leon Live staat bij mij trouwens steevast in de Top 10 live albums........... Hoe hij daar met z'n band uit het vertrek gaat met "Mighty Quinn Medley" is energie next level en hij valt zes kantjes lang niet stil......

Om deze zaterdag een beetje relax te beginnen gaat eerst American op de schijvendraaier.

Leon Russell - Leon Live

Het is vandaag de geboortedag van de veel te vroeg overleden bruggenbouwer onder de bruggenbouwers. Wie was er immers niet uit om met Leon samen te werken? Een project samen met Leon stond garant voor samenwerking, succes en het stond vooral garant voor bruisende en spetterende energie. 

Voor mij is Leon Russell dan ook een van de markantste figuren uit de moderne muziek. Welk genre heeft hij niet gespeeld? Hij beheerste het allemaal: Folk, Pop, Rock, Blues, Gospel, Soul, Country, Bluegrass, Americana en Rock & Roll.
Daarnaast was hij natuurlijk een fantastische songwriter. Soms voor anderen, maar Leon songs haalde ook veelvuldig zijn briljante soloprojecten.

Ruim 40 solo albums in 60 jaar muziek maken. Muziek maken dat was Leons ding. Dat spat er ook af op deze zes (!!!!) kantjes van Leon Live.
Leon heeft zo'n beetje met iedereen samengespeeld. We kennen hem natuurlijk allemaal van Mad Dogs & Englishmen waar hij eigenlijk de dirigent was die toevallig ook nog lekker kon pingelen en zingen.
De wijze hoe hij voor Mad Dogs & Englishmen in minder dan twee weken een gigantisch Rock & Roll band (zeg maar circus) wist samen te stellen is uniek. Het is een van de voorbeelden dat laat zien dat Russell ook een enorme bruggenbouwer was.

Na Mad Dogs kreeg Leon bekendheid bij het concert For Bangla Desh. Hij was een graag gezien sessiemuzikant, songwriter en producer en heeft samengewerkt met de Stones, Clapton, Cocker, Beach Boys, Elton John, BB King, JJ Cale, Ray Charles, Bob Dylan, Neil Young, The Byrds, Badfinger, The Rolling Stones, Willie Nelson, Sheryl Crow, Norah Jones en vele anderen.

Wat een energie straalde deze man altijd uit en dat spat er bij deze 3 LP set ook helemaal vanaf. Leon Live is opgenomen in de Long Beach Arena op 28 augustus 1972 en verscheen in 1973.

Te jong van ons heen gegaan, maar honderden albums waar hij aan meewerkte als een gouden erfenis. Niet altijd ben je je bewust dat Leon op een of andere manier aan een album heeft meegewerkt. Draai dit live-album van Russell eens een paar keer en daarna ga je hem overal horen.

Dit drieluik behoort zonder zonder twijfel tot mijn favoriete live albums.

Leon waar je ook mag zijn: Happy Birthday!

Mad Dogs

Het is vandaag precies 50 jaar geleden dat de film Mad Dogs & Englishmen in Londen in première ging.
De film is een registratie van de gelijknamige tournee welke Joe Cocker in het voorjaar van 1970 in de VS heeft gehouden.
In de loop van datzelfde jaar was er al een fenomenaal dubbel album (op de foto) verschenen.

Ik heb de film meermaals in de bioscoop gezien. Half jaren 70 kon je in Rotterdam bij Calypso aan de Westersingel dit soort films zien.
Op vrijdag en zaterdagnacht werden dan films als Woodstock, Concert for Bangla Desh en deze Mad Dogs & Englishmen vertoond.
Er werd nog gewoon gerookt in de bioscoop en bij dit soort film niet alleen Drum en Camel. Daarnaast werd er veelvuldig meegezongen!

Joe Cocker had in 1969 enorm indruk gemaakt op het Woodstock festival. Platenbazen, muziekmanagers en concert organisatoren liepen als het waren bij Joe de deur plat.
Emmers met goud werden er belooft, maar in die jaren verdiende muzikanten nauwelijks aan het geven van concerten. Alles verdween in de zakken van de managers.

Voor Cocker lag de Amerikaanse markt aan z’n voeten dus hij stemde in met een tournee door de States.
Op 12 maart 1970 kreeg Cocker te horen dat het eerste optreden op 20 maart zou zijn!
Joe had natuurlijk nog geen enkel netwerk in de VS en als beginnend artiest had hij ook nog niet een groep vaste muzikanten om zich heen.
Leo Russell kreeg de opdracht om als de duvel een band samen te stellen en repetities te organiseren.
Niet alleen stond op 20 maart het eerste concert gepland. Van meet af aan zouden opnamen voor een album gemaakt worden en opnames voor een film.
Leo Russell had al een enorm netwerk en had al bij veel artiesten als sessiemuzikant, producer of componist geholpen.
Toch was het niet zo'n vanzelfsprekend klusje dus Russell nam geen enkel risico en nodigde een bizarre hoeveelheid muzikanten uit.
Schijnbaar voelde de meeste dat er iets bijzonders stond te gebeuren wat resulteerde in de grootste Rock & Roll band die we tot dan hadden gezien.

Van 's ochtends vroeg tot diep in de nacht werd er gerepeteerd en gedurende de dag kwamen er nog regelmatig nieuwe muzikanten binnen. Die sprongen dus echt op een rijdende trein.
Russell was niet alleen de muzikale manager. Hij was ook de dirigent en ceremoniemeester.

Een enorme band en ik vraag mij af of er wel complete lijsten zijn?  Hoewel het zowel op het album als in de film soms wat rommelig aandoet is het Russell gelukt om er een fenomenale Rock & Roll band van te maken.
Na het optreden van Cocker tijdens Woodstock voelen de meeste muzikanten zich best een beetje vereerd om mee te mogen doen en ieder geeft het beste van zichzelf.
Regelmatig kregen artiesten tijdens de tournee op het podium de kans hun individuele kwaliteiten te tonen.  Een slimme zet van Leon want het zorgde dat de kudde gemotiveerd bleef.

De tournee ging door zo’n 50 Amerikaanse steden en was eigenlijk een gek reizend circus. Leon was ook goed herkenbaar als een soort circusdirecteur met zijn hoge hoed.
Het was alle dagen feest. Work hard, party hard. Veel drank en drugs en aan het einde van de tournee waren veel artiesten fysiek en mentaal volledig uitgeput.
Joe Cocker heeft ook bijna twee jaar een sabbatical gehouden om bij te komen van het gekkenhuis wat hij in de VS had meegemaakt.

Rond het thema Mad Dogs & Englishmen kan je haast een verzameling aanleggen.
Naast het originele album verscheen in 2005 met de 35ste verjaardag een jubileum editie met extra’s.
Een jaar later verscheen Mad Dogs & Englishmen: The Complete Fillmore East Concerts met maar liefst zes platen!
Naast de albums en film - die op DVD lastig is te krijgen - verschenen er 1000en artikelen over deze tournee en een groot aantal boeken.

Daarnaast zijn er veel tribute initiatieven. Sommige amateuristisch maar een enkeling van een zeldzaam hoog niveau zoals  Mad Dogs & Englishmen A Tribute To Joe Cocker  van de Tedeschi Trucks Band.

Liefhebbers van foto’s zullen dan weer smullen van Joe Cocker Mad Dogs & Englishmen Memory Book  uit 2015 van Linda Wolf.
De jonge Linda was als tourneefotograaf mee met dit Rock & Roll circus en is gelukkig niet zuinig met film geweest.
Van Joe Cocker bracht Linda vorig jaar het prachtige boek Cocker Power uit met daarin ook de nodige foto’s van de Mad Dogs toer.

Cocker heeft beide boeken helaas niet meer mogen zien, want hij overleed in 2004 op zijn ranch in Colorado met de naam………….The Mad Dogs Ranch.

De naam van de ranch is toch een bewijs dat Joe heel goed snapte dat het een heel bijzondere tournee was geweest in dat voorjaar van 1970…………...

Leon Russell - Americana

Leon is een meester is in het bij elkaar brengen van mensen.Wat hij deed voor de Mad Dogs tour van Joe Cocker was echt uniek en nergens anders vertoont.

Leon werkte eigenlijk met ieder samen. Algemeen bekend zijn samenwerking met Elton John en begin bij Elton niet over Leon want dan laat hij echt een traantje.

Leon was niet alleen een uitstekende bruggenbouwer, maar ook een geweldige songwriter en multi-instrumentalist. Daardoor vaak gevraagd als studio-muzikant of om een band /artiest tijdens een concert te ondersteunen.
Leon stond onder meer op het podium of in de studio met Mick Jagger, Bob Dylan, George Harrison, Eric Clapton, Joe Cocker, Rita Coolidge, Bobby Keys (mijn favo saxofonist), Willie Nelson, Doris Day, Ray Charles, J.J. Cale, en, en, en.

Als je Leon kende dan kende je eigenlijk de hele muziekscene.

 

Doordat Leon met zeer verschillende artiesten samenwerkte mag het geen verrassing zijn dat hij met een album Americana op de proppen kwam.

Americana is een muziekstijl die zich wat lastig laat omschrijven. Eigenlijk laat het zich nog het beste omschrijven dat je naar een buffet gaat en van ALLES een BEETJE neemt.

Dus een beetje folk, een beetje blues, een beetje country, een scheutje R&B.

En mensen en muziek samenvoegen kon je aan niemand beter over laten dan aan Leon Russel.

Dus een album Americana was een logische zet.

Toch met 74 jaar wel te jong naar de Americana-hemel. Laatste jaren zag hij ook al heel oud uit.

Niet eens door dat lange witte haar maar echt oud in z’n gezicht. Die man heeft ook wel geleefd. Altijd, altijd, altijd met muziek bezig, componeren, in de studio, op het podium, produceren……….het houdt een keer op.

 

Jammer want mensen die voor verbinding zorgen mogen van mij extra lang op aarde blijven.

Gelukkig heeft hij een prachtige erfenis achtergelaten. Jullie hebben allemaal tientallen albums in de kast staan waarvan je misschien niet eens weet dat hij meespeelt of de componist van een nummer is. Leuk om eens in de gaten te houden.

Leon! Altijd smullen!