Vier klassiekers voor de zaterdag

Voor veel mensen is de zaterdag de fijnste dag van de week. De zondag zit vaak vol plichtplegingen en de dag erna moet je alweer aan het werk. Daarom heb ik vier klassiekers met de zaterdag als thema opgezocht:

Every Night Is Saturday Night - Barrelhouse

Hoewel Cuby and the Blizzards en Livin' Blues de speerpunten van de Nederlandse blues-scene waren, heeft Barrelhouse verreweg de langste adem. Al 50 jaar maken ze uitstekende blues. Eind jaren 70 heb ik ze voor het eerst zien spelen en was direct fan.
Een aantal leden speelde eveneens in de begeleidingsband van Oscar Benton. Johnny en Guus Laporte heb ik in die context een paar jaar geleden mogen ontmoeten toen ze Oscar begeleidden bij een miniconcert. Helaas is Oscar in 2020 overleden. Barrelhouse houdt de Nederlandse blues voorlopig (vorig jaar gaven ze nog diverse concerten) nog hoog en maakt van iedere nacht een zaterdagnacht, zoals op "Hard To Cover" te horen is.

Saturday Night - Eagles
Wie weleens een concert van de Eagles heeft bezocht, weet dat deze mannen van een doordeweekse dag een feestdag kunnen maken. Ondanks de vele wisselingen in de bezetting, puilden de Eagles altijd uit van het talent. Het puilde echter ook uit van de ego’s met het nodige geduvel.
Op het album Desperado zingen ze "Saturday Night". Het was pas hun tweede album, maar wie goed naar dit nummer luistert, hoort de onderlinge strijd tussen de heren al doorschemeren.

Another Saturday Night - Cat Stevens
Cat Stevens speelt eigenlijk uitsluitend eigen materiaal, maar hij heeft een paar nummers van anderen opgenomen. "Morning Has Broken" (geschreven door Eleanor Farjeon) is verreweg de bekendste. Hoewel ik een groot fan ben van Cat Stevens, vind ik dat eerlijk gezegd een beetje een "zeiknummer". "Schrijf toch lekker je eigen liedjes," schreef ik ergens in 1972 al eens.
Over een andere cover ben ik dan weer wél heel enthousiast. In 1974 bracht Cat het nummer "Another Saturday Night" van Sam Cooke uit. Nu is het qua zang ondoenlijk om met Sam Cooke te concurreren, maar Cat gaf een heerlijk eigen en frisse invulling aan deze schitterende klassieker. Helaas is het nummer nooit op een regulier studioalbum verschenen; je bent dus aangewezen op de single of een verzamelalbum.

Saturday In The Park - Chicago
Misschien wel mijn favoriete zaterdagnummer. In een eerder stuk over multitalent Terry Kath beschreef ik al hoe een mooie zaterdag in Central Park de inspiratie vormde voor dit heerlijke nummer.
"Saturday In The Park" staat op het album Chicago V en is een liedje waar ik altijd megavrolijk van word. Zelfs op deze heel grijze zaterdag.

Fijne zaterdag!

Al Stewart

De in 1945 in Schotland geboren Al doet er vandaag een jaartje bij. De oudjes onder ons kennen Al natuurlijk van de mega hit "Year Of The Cat" begin 1977.

Het nummer komt van het gelijknamige album dat wel gezien mag worden als de grote doorbraak van Al.

 

Vandaag doe ik echter lekker eigenwijs en laat het album Year Of The Cat in de kast staan en kies voor het album Time Passages uit 1978. Mooie titel ook voor als je jarig bent.

Dit album doet beslist niet onder voor de succesvolle voorganger. Met name in de VS wisten ze het album enorm te waarderen en net als de voorganger haalde deze Time Passages daar de platina status.

 

In Nederland deed het album het een stuk minder dan de voorganger en daar doen we dit album beslist te kort mee.

Gewoon heerlijke Soft Rock en een prima plaat om op de vroege maandag je mentaal op te laden voor een nieuwe werkdag.

Overigens als je niet aan het werk gaat ook geen verkeerde keuze............lekker koffie bij.

Al Happy Brithday!

Bob Seger

In 1969 maakte de vandaag jarige Bob zijn eerste album en hij is min of meer nog steeds actief. Seger is geboren in 1945 maar kondigde pas in 2018 zijn afscheidstournee aan. 

Waarbij we bij dat soort gasten nooit verbaasd zullen zijn als er na de afscheidstournee nog een afscheidstournee komt. Dit soort lui vinden het spelletje van muziek maken gewoon te leuk!

Seger is altijd een vlijtig en druk baasje geweest waarbij zijn grote successen vooral plaatsvonden midden 70er tot midden 80er jaren.

 

In die jaren scoorde Seger hits als "Against the Wind", "Still The Same" en "Mainstreet". Het waren ook de jaren dat Seger zich bewoog tussen Soft Rock en Heartland Rock wat het tot enorm toegankelijke muziek maakte.

Albums die Seger in die jaren maakte haalde in de VS dan ook probleemloos platina op platina. Albums als Night Moves (1976) en Stranger In Town (1978) kwamen in de VS aan maar liefst zes platina platen.

Het album Against The Wind uit 1980 kwam aan "slechts" vijf platina platen.

 

Indrukwekkende cijfers maar het begin van de carrière van Seger zag er toch echt anders uit. De eerste albums van Seger waren Psychedelische Rock. Seger kwam met deze albums toen deze muziekstijl al weer een beetje op z'n retour was waardoor verkoopcijfers in de schaduw staan van latere successen.

 

De eerste twee albums van Seger zijn Ramblin' Gamblin' Man en  Noah en verschenen allebei in 1969.

Liefhebbers van wat stevigere Psychedelische Rock gaan deze albums beslist waarderen.Het debuut album is ook beslist een topper alleen het had net 2-3 jaar eerder moeten verschijnen.

De eerste albums van Seger zijn overigens op vinyl lastig te vinden en je zal ze op platenbeurzen in Nederland ook nauwelijks tegenkomen. Ze kosten geen vermogen maar zijn in Nederland nauwelijks in circulatie geweest. 

Je zal op deze albums echter een andere Seger tegenkomen dan op het zeer toegankelijke Against The Wind wat nu op de draaitafel ligt.

Against The Wind is een album met heerlijk ongecompliceerde Heartland Rock album maar het is toch vooral die fantastische stem van Bob die dit album tot een pareltje maakt!

Vooral heel fijne muziek om de dag mee te beginnen......

Bob Happy Brithday!

Tapestry 50 jaar

Dit was het tweede album wat Carole King uitbracht en het behoort tot de 100 best verkochte albums. Een mega succes was dit album maar door opleving van vinyl is het opnieuw een verkoop hit.

In de VS heeft dit album 13 (!) maal platina gehaald. Tegenwoordig zou dat dus diamant betekenen maar in begin jaren 70 was er eigenlijk alleen maar goud en was de RIAA die in de VS de certificering doet niet op dit soort mega verkoop cijfers voorbereid. 

Het album haalde viermaal een Grammy en staat hoog in alle lijstjes zoals de 1000 beste albums, 500 albums die moet luisteren voor je dood gaat en de top 100 in de Vinyl Buyers Guide.

Het album verbleef in de VS zes(!) jaar in de Billboard chart voor albums! Alleen Dark Side Of The Moon deed beter.

Carole King was natuurlijk al jaren als songwriter, producer en sessiemuzikant actief zoals onder andere voor The Monkees.
Vanaf 1970 besloot Carole zelf platen te gaan maken en haar debuut Writer was een prima plaat maar geen uitzonderlijke hoogvlieger. 

Tapestry is een meesterwerk dat echt op zich staat. Vorig jaar met de verjaardag van King schreef ik al dat we haar te kort zouden doen haar niet te waarderen voor de rest van haar schitterende catalogus.

Maar vandaag is het toch echt de beurt aan Tapestry!