50 jaar Paradise and Lunch

Dit is het vierde album van deze alleskunner en staat fier op nummer 1 van mij Ry Cooder lijstje. Het album viert deze week haar 50e verjaardag en ligt hier een paar keer per jaar op de draaitafel.

Wellicht klinkt bij een eerste luisterbeurt de muziek wat oud (ook toen al) en zelfs misschien wat tuttig. De nummers waar Cooder voor gekozen heeft voor dit album zijn ook allemaal traditionals of klassiekers.

Cooder heeft echter niet zomaar negen oudjes gecoverd om een album te vullen. Cooder - die ik toch verdenk van een bijna ongezonde vorm van perfectionisme - geeft de nummers in alle opzichte een nieuw leven.

 

Cooder heeft natuurlijk een bijzondere stem, maar is toch vooral een fenomenale snarenkunstenaar. Daarnaast weet Cooder als geen ander topmuzikanten rond zich te verzamelen omdat ze allemaal weten dat ze bijdrage gaan leveren aan een meesterwerk.

Negen pareltje die geen van alle voor elkaar onderdoen. Neem een nummer als "Tattler". Het origineel stam is van Washington Phillips uit 1928 en Ry Cooder gaf het nummer in 1974 eeuwigheidswaarde. Dat mede door een subtiele maar fenomenale muzikale invulling. Dat deed hij zo goed dat die eeuwigheidswaarde nog steeds van toepassing is en eigenlijk geldt het voor alle negen nummers.

 

Wat te denken want het met Gospel doorspekte "Jesus on the Mainline". Een traditional die met groot respect op geheel eigenzinnige wijze door Cooder wordt ingevuld. Het nummer houdt na een paar minuten ogenschijnlijk op om vervolgens opnieuw aan te zetten met een stukje snarentechniek dat werkt als champagne voor de oren. Bizar goed!

Ook de klassieker "It's All Over Now" waar kant A mee afgesloten wordt weet Cooder op geheel eigen wijze in te kleuren. Het nummer is oorspronkelijk van Bobby Womack maar we kennen het nummer vooral van The Rolling Stones die er in 1964 een hit mee hadden.

Het was niet de eerste flirt van Cooder met The Stones want een paar jaar eerder was hij te horen op het Stones album "Let It Bleed".

 

Ook speelt Cooder alle nummers mee op het album Jamming with Edward! dat in 1972 verscheen. De opnames waren echter uit 1969 en in die periode was Cooder zelfs een van de kandidaten om bij The Stones te komen.

Gezien zijn interesse in veel verschillende instrumenten was hij een mooie vervanger geweest voor Brian Jones. Hoewel Cooder aan Keith Richards veel gitaar trucjes heeft geleerd zal het tussen die twee nooit gewerkt hebben. 

Beide zijn ze altijd wel op zoek naar grenzen, maar Cooder doet dat met een perfectionistische stijl terwijl Richards veel meer voor een speelse aanpak kiest.

Beide geweldige muzikanten maar dat was niet goedgekomen. Richards was ook de enige Rolling Stone die niet aanwezig was op het hierboven genoemde album Jamming with Edward.

 

Nog even terug naar Paradise and Lunch want er is ook nog een kant B. Deze doet niet onder voor kant A en luister eens goed naar een nummer als "Ditty Wah Ditty". 

Briljant gitaarspel maar ook pianist Ronnie Barron verdiend een eervolle vermelding zonder de andere muzikanten tekort te willen doen. Mega knap stuk muziek en een waardig laatste nummer van dit album dat zonder discussie een klassieker genoemd mag worden.

 

Elvis Presley

Het is vandaag de geboortedag van Elvis. In augustus is het al weer 45 jaar geleden dat Elvis op 42 jarige leeftijd overleed. Bijna onwerkelijk als je er over nadenkt.

Zelf ben ik geen uitgesproken Elvis fan en al helemaal geen kenner. Ik heb een paar films met Elvis gezien en die waren - in de tijdgeest van toen - best aardig. Ik heb een rijtje albums van hem staan en ik vind ook beslist dat hij in iedere collectie thuishoort.

Elvis heeft een zeer nadrukkelijk rol gespeeld in de ontwikkeling van de moderne muziek. Voor mij persoonlijk is het geen muziek die ik opzet als ik lekker muziek wil luisteren maar we kunnen er ook niet aan voorbijgaan. Daar is de impact van Elvis veel en veel te groot voor geweest.

Zelf draai ik Elvis toch vooral als sentiment en suikerspinnen het hoogste woord voeren.

Toch mag zo'n dag als vandaag niet voorbij gaan zonder even bij Elvis stil te staan. Dus koffie met Elvis........... ik had vroeger een buurmeisje die zou daar een moord voor gedaan hebben.....

Op de een of andere manier heb ik toch nog behoorlijk wat Elvis verzameld. Met uitzondering van een kerstalbum zijn al die albums meegelift in collecties die ik van andere heb overgenomen. 

Elvis heeft een forse catalogus bij elkaar gezongen maar als ik om mij heen kijk zie ik dat bij de meeste muziekliefhebbers het vooral verzamelalbums en the best of albums het populairste zijn.

Zelf ook maar een van die verzamelalbums opgezet. Gewoon lekker zo'n hele rij hits.

Album wat nu opstaat heeft de titel Elvis Forever en los of je wel of geen fan bent, is dat natuurlijk ook wel een beetje zo. Niet meer weg te denken in de geschiedenis van de moderne muziek: Forever!

Odetta

Vandaag is het de geboortedag van Odetta die in 2008 overleed. Odetta werd geboren in Alabama maar groeide op aan de West-coast. Ze werd vooral bekend als muzikant en zangeres maar was daarnaast actrice en betrokken bij een groot aantal maatschappelijke projecten.

 

Odetta speelde vooral Folk met zo nu en dan stevige traditionele Blues invloeden. Veel nummer die zij vertolkte zijn gericht op ongelijkheid en misstanden in de maatschappij. Haar geweldige stem was een perfect vervoermiddel voor de boodschap die ze in veel van haar teksten stopte.

 

Bob Dylan heeft zich meermaals zeer lovend over Odetta uitgelaten en er zijn zelfs quotes van Dylan dat hij mede door Odetta voor Folk muziek is gevallen. 

De appreciatie was overigens wederzijds en in 1965 bracht Odetta een ode aan Dylan in de vorm van het album  Odetta Sings Dylan. Een album dat iedere Folk en Dylan liefhebber toch minimaal één keer gehoord moet hebben.

Nummers als "Don't Think Twice, It's Allright", "Mr Tambourine Man" en "The Times They Are A Changin'"   doen het altijd goed als Dylan cover. Persoonlijk vind ik vooral het nummer "With God On Our Side" echt schitterend vertolkt. Naast de schitterend stem van Odetta valt ook het warme gitaarspel op. Bizar goed gedaan!

 

Het nummer is zelfs nu nog steeds een heerlijke aanklacht tegen een ieder die verdwaalt is in zijn eigen gelijk en dat gelijk vooral wil halen met behulp van oorlog. 

Het nummer is overigens inspiratie geweest voor Time Rice om de teksten te schrijven voor de Rock Opera Jezus Christ Superstar.

Totaal heeft Odetta een 18 reguliere studio albums gemaakt en uiteraard de nodige live albums. Ook zijn er postuum een aantal albums van haar uitgekomen en een aantal niet te versmade verzamelalbums.

 

Een van de mooiste vertolkingen van Odetta is waarschijnlijk toch de "Spiritual Trilogy". Heerlijke Folk ondergedompeld in Blues en Gospel. Daarnaast is het vooral een een uitmuntende medley van traditionele songs die terug gaan van voor de Amerikaanse Burgeroorlog toen slavernij nog een gewoon iets was.

Een heerlijke eigenwijze tante die voor velen een inspiratie was en een schitterende catalogus aan ons heeft nagelaten.

Odetta!