Buddy Guy 88 jaar

De recent gestopte Buddy wordt vandaag 88 maar ondanks die leeftijd stond hij vrij recent nog op het podium. Menigeen zou daar voor tekenen. Zelf ervaar ik doorwerken na mijn pensioen ook als iets positief, maar niet een ieder is dat gegeven. Bij fysiek heel zware banen zal dat niet lukken en sommige mensen hebben ook gewoon pech met hun gezondheid. Buddy is echter op het oog altijd blakend van gezondheid geweest. 

Buddy werd geboren in Lettsworth//(Louisiana) en kreeg op z'n 17e z'n eerste elektrische gitaar en Buddy mogen hem wel beschouwen als een van de meest diverse moderne bluesartiesten.

Op z'n 21 pakte Buddy zoals zovele de trein (mooie verwijzing op de hoes van het album The Blues Is Alive And Well) naar Chicago. Niet alleen muzikanten trokken die kant op, maar veel Afro Amerikanen vluchten min of meer weg uit The Deep South.
Mensen met een kleur werden daar zwaar gediscrimineerd, genegeerd, vernederd en velen zijn zelfs opgehangen. De Ku Klux Klan zwaaide in het zuiden de scepter en een vlucht naar het noorden was voor veel Afro Amerikanen een kwestie van overleven.

Hoe gruwelijk de motivatie ook was heeft deze volksverhuizing een enorme boost gegeven aan de ontwikkeling van de moderne Blues en alle muziekstijlen die daar wortels hebben liggen.

Hoewel ik redelijk wat vinyl van Buddy heb gaat als arbeidsvitaminr een cdtje op. CD komt uit de nalatenschap van mijn vorig jaar overleden schoonvader. Was best opmerkelijk hoeveel (oude) Blues hij had staan. De laatste jaren draaide hij eigenlijk geen CDs meer. Opstaan en bukken ging moeilijk en de radio vond hij ook prima.

Hoewel ik nog maar een zeer beperkte CD-collectie heb, zijn deze blues CD's met heel veel liefde in m'n collectie opgenomen.

Buddy Happy Birthday

Buddy Guy - Sweet Tea

Vandaag wordt deze Blues legende 85 jaar. Vorig jaar schreef ik al eens over Buddy naar aanleiding van het album The Blues Is Alive and Well.

Wat moet je verder in vredesnaam over deze Blues gigant zeggen?

Misschien toch een van z'n andere albums even onder de aandacht brengen? Het album Sweet Tea uit 2001 wat nu op de draaitafel ligt is een waar meesterwerk.

Nu ken ik niet alle albums van Buddy, maar Sweet Tea mag echt wel als een van z'n beste albums worden gezien.

De kracht van dit album zit wat mij betreft vooral in de diversiteit. Van akoestisch tot een stevige flirt met Jimmy Hendrix en alles wat aan Blues en Bluesrock daar maar tussen kan zitten.

Met het nummer "Done Got Old" van Junior Kimbrough opent Buddy dit album immers op een bijna traditionele Delta Blues wijze. Mooi klein maar mega intens.
Ook al zingt hij dat hij oud is geeft de rest van het album een heel ander beeld. Blues van de bovenste plank met heerlijke Rock invloeden.

Echt een schitterende Blues is "Baby Please Don't Leave Me". Zowel thema als gitaarspel is helemaal spot-on.

Dan moeten we ook "It' a Jungle Out There" en "She Got the Devil in Her" noemen en welk nummer eigenlijk niet.

Rauw, puur, ruw, gruizig en vooral authentiek ook al gaat het om een groot aantal covers. Buddy sleept je met deze plaat de Mississippi-delta in. Hij grijpt je bij je donder en laat je negen Blues-parels lang niet los.

Goed 54 minuten aan de Sweet Tea wat toch echt vooral een straf bakje is.

 

Blues voor fijnproevers maar ook een prima album voor wie Buddy Guy nog wil gaan ontdekken.

 

Buddy Happy Birthday!

 

Buddy Guy - The Blues Is Alive and Well

Ik heb zijn naam in de diverse verhaaltjes al eens laten vallen. Buddy Guy was immers een inspiratie voor Jimmy Page, Jeff Beck, Jimi Hendrix en Eric Clapton en diverse andere gitaristen.

Buddy zelf had zich dan weer laten inspireren door oa Muddy Waters.

Buddy is inmiddels 84 maar speelde vorig jaar nog mee op het debuut album van Christone Kingfish Ingram. De ouwe Blues rot vindt het heerlijk om jong talent een kans en een zetje te geven.

Maar is ook nog actief met soloprojecten zoals dit album uit 2018.

De titel is natuurlijk al helemaal goed:

The Blues Is Alive and Well

 

Het is een puur Blues album. Daar gaat niemand over discussiëren.

Meeslepend, uitmuntend gitaarspel en Buddy is nog prima bij stem.

15 heerlijke Blues songs verdeeld over vier kantjes vinyl. Wat een feest!

Buddy hoef je niet vertellen hoe je gitaar moet spelen en hij heeft ook nog eens uitstekende muzikanten om zich heen verzameld.

Bij twee nummers is het wel de moeite om te vermelden wie daar meespelen.

Op "You Did the Crime" speelt Mick Jagger harmonica. Dat hoort natuurlijk niemand, maar wel een leuk detail.

 

Op het nummer "Cognac" horen Keith Richards en Jeff Beck een gitaar duel spelen.

Als je het weet en goed luistert dan kan je je er wel wat bij voorstellen.

Leuk zal het zeker geweest zijn met de opnames van deze plaat.

Buddy groeide op in Lettsworth (Louisiana) en zijn eerste optredens waren dan ook in Baton Rouge.

Een plaats met een legendarische naam als het om muziek gaat. Zowel de optredens die daar geweest zijn als de keren dat de naam in een song is gebruikt.

Deze streek puilt sowieso uit als het gaat om historie van Rock & Blues.

Buddy bleef niet in Lettsworth en trok op een bepaald moment naar de grote stad.

 

De grote stad bracht hem ook het succes.

Prachtig hoe dat verhaal voor dit album in twee schitterende foto’s is vastgelegd.

De foto’s staan op de binnenzijde van de fraaie klaphoes.

Het is het 33e studioalbum van Buddy en daarnaast heeft hij een 15 tal live albums uitgebracht. Het aantal compilaties – al of niet officieel – is echt bizar.

 

Het aantal nummers van Buddy wat door andere is opgenomen is eveneens bizar.

Daarnaast is de hoeveelheid albums waar Buddy als gastmuzikant nauwelijks nog te inventariseren.

Van mij mag Buddy nog jaren op deze aarde rond blijven lopen. Maar er gaat een tijd komen dat het ook voor Buddy voorbij is.

Door platen als dit prachtige album zal de Blues echter altijd blijven leven.

Wat een plaat!!!!