Internationale Dag van de Amateurradio

Met de mogelijkheden die het internet tegenwoordig biedt is de amateurradio en de radiopiraat eigenlijk een doodlopende straat. Er zijn er nog die echt uitzenden, maar we mogen aannemen dat het een uitstervend ras is.

Toch even twee platen uit de kast getrokken met nummers met Radio in de titel. Ik had natuurlijk voor makkelijk kunnen gaan met "Radio Ga Ga" van Queen of  "Video Killed the Radio Star" die iedereen  waarschijnlijk probleemloos meezingt.

Toch twee niet alledaagse artiesten uit de kast getrokken: Supersister met "Radio" en Elvis Costello doet het dubbelop met "Radio. Radio".

"Radio" van Supersister verscheen in 1972 op het briljante album Pudding en Gisteren. Helaas heb ik dat album niet meer maar ik heb nog wel een heel fijne verzamelaar van deze Nederlandse Progressie rockband. Het nummer "Radio" is een klein hitje geweest en heeft zelf een paar keer de Top2000 gehaald.

"Radio, Radio" van Elvis Costello verscheen in 1978 als losse single en werd daardoor op diverse verzamelalbums uitgebracht. In 2021 verscheen een heruitgave van het album This Year's Model met daarop twee bonustracks waaronder "Radio, Radio".

Even geen radio voor mij maar wel twee heel lekker albums. Beide prima tips als je even weg wilt uit het Top 40 gedoe op de radio.

Chris Frantz

We kennen Chris vooral als drummer van de The Talking Heads. Deze New Wave band werd in 1974 in New York opgericht en werd in 1991 ontbonden. In 2002 is en er nog een reünie geweest maar daar is het verder blij gebleven.

Chris is samen met David Byrne en Tina Weymouth (de vrouw van Chris) de gehele periode bij de band geweest. In totaal maakte The Talking Heads een achttal studio-albums en twee live-albums. Eigenlijk zijn al hun albums dik en dik in orde en kan je stellen dat het jammer is dat ze uit elkaar zijn gegaan.

Aan de andere kant kan je ook stellen dat heel veel bands wel een paar albums te lang bij elkaar zijn gebleven. Puike platen hebben ze dus gemaakt die - ondanks dat New Wave niet meer in de frontline staat - nog steeds een grote herdraaibaarheidsfactor hebben. 

Na het uiteenvallen van The Talking Heads speelde Chris nog in een aantal andere bandje zoals Tom Tom Club. Met die projecten haalde hij (samen met Tina Weymouth) niet de successen en belangstelling als met The Talking Heads.

Chris is een uitstekende drummer en is meermaals in diverse polls heel hoog geëindigd. Muzikaal op de achtergrond nog heel actief maar de laatste jaren zit het Chris niet mee. Twee jaar geleden een hartaanval en een paar maanden geleden een ongeluk met een dronken bestuurder. 

Des te meer: Happy Birthday Chris!

Pasen met Patti

Ik ben Katholiek opgevoed en hoewel ik al ruim 40 jaar er niks meer aan doe hoest ik alle lijstje nog zo op. Palm Pasen, Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Paaszondag.

Pasen is op afstand het belangrijkste christelijke feest. Kerst is niks meer dan een geboorte vieren. We zijn allemaal geboren dat is niet bijzonder. Dat je gekruisigd wordt en een paar dagen later uit je graf opstaat mag toch wel een knappe Las Vegas act genoemd worden .

Het zijn overigens niet de lawine sprookjes waardoor ik het geloof en kerk de rug heb toegekeerd. Sterker, die verhalen zijn - net als goede muziek - prima handvaten om gebeurtenissen in het leven aan te spiegelen. Ook de liturgie kon ik wel een zwak voor hebben.

 

Dat kerken vooral gedomineerd worden door oude mannen steekt mij het meeste. In veel kerken mag je niet getrouwd zijn dus de seksuele lusten worden op kinderen losgelaten.
Homo's zijn in nagenoeg alle gevallen niet welkom. Vrouwen, kinderen en homo's vormen meer dan de helft van de wereldbevolking maar de kerken hebben daar maling aan:
Vrouwen moeten kinderen maken en koken.
Kinderen moet hun mond houden en meneer pastoor aan z'n gerief helpen.
Homo's moeten in de hel branden.

Dan ben je mij dus kwijt en al heel snel. In de 2de klas van de middelbare school had ik standaard met godsdienstles stevige discussies met de kapelaan.

 

Toch een een album gezocht bij Pasen............

Gelukkig weet ik over Pasen meer te vertellen dan over Patti Smith. Vroeger - kort nadat ik mij officieel bij de kerk had laten uitschrijven - was ik een groot fan van Patti. De mix van Rock met New Wave en Punk sprak mij enorm aan.
Toch heeft Patti bij bijna hetzelfde effect als het geloof en de kerk. Het is over de houdbaarheidsdatum heen. Daar waar ik het bij de kerk en het geloof nog wel wel een beetje uit kan leggen lukt mij dat met Patti niet.

Ik heb voor dit Paasweekend het zeer toepasselijke album Easter uit de kast getrokken. Zonder discussie een 5 sterren album...............en toch.......

Voor mij persoonlijk heeft het geen eeuwigheidswaarde. Dat laatste is een mooi woord dat past in relatie tot kerk en geloof. Juist de argumenten die ik eerder heb aangedragen past het wat mij betreft daar juist niet. 

Eeuwigheidswaarde is voor mij een resultaat achterlaten dat ondanks maatschappelijke en culturele ontwikkelingen lang gewaardeerd gaat worden.

Als ik terug ga naar het moment dat ik uit militaire dienst kwam was dit een geweldig album. Het album verscheen in het voorjaar van 1978 kort voor ik afzwaaide. Toen vond ik het geweldig en nu draai ik het al jaren niet meer.......

 

Ja "Because the Night" is een schitterende Springsteen cover en de Patti die ik daar in het Rock standje hoor staan bevalt mij wel. Het openingsnummer van dit album is het echter net of ik Blondie hoor zingen. Daar was ik eind 70er jaren ook fan van. Alleen daar heb ik pas vier albums van weggedaan omdat ook daar voor mij de eeuwigheidswaarde weg was.

 

Ook een nummer als "Ghost Dancer" krijg ik niet meer weggespoeld. Regels als We shall live again doen het met Pasen wellicht erg goed, maar ik vind het tegenwoordig een zeiknummer.

Kant twee begint met "Privilege (Set Me Free)". Die tekst vind ik nog steeds wel ok. Wat wanhopig maar ik snap het. Alleen muzikaal wordt ik er tegenwoordig wat nerveus van. Dan volgt "We Three" en dat weet ik nog steeds te waarderen. Tikje Blues, heerlijke drummer en Patti zoals ik haar nu graag hoor. Dat is zo'n nummer dat 10 minuten mag duren. Toch pakt het album over het geheel mij totaal niet meer.

Dus niet alleen de kerk maar ook Patti doet het niet meer voor mij. In dat eerste geval is het duidelijk.

Waar dat bij Patti precies in zit krijg ik niet helemaal de vinger achter. Het klinkt wat gedateerd maar dat doet oude Blues ook en dat doe ik zelfs tussen m'n brood.
Het helemaal dood analyseren heeft ook geen zin. Mooi dat Pasen er wel voor zorgt dat ik dit album nog een keer uit de kast heb getrokken: Easter van Patti Smith.

 

The Worker

Eerste dagje werken zit er al weer op. Vroeg begonnen maar het werd een dagje op het tandvlees. Meestal luister ik wel naar muziek als ik thuis aan het werk ben, maar vandaag moest de grijze massa even te hard aan het werk.
Work, Working...........The Worker zeg ik dan.........

Prima nummer van Fischer Z wat te vinden is op hun debuut album Word Salad uit 1979. Fisher Z maakte in die jaren een wat verfijndere vorm van New Wave en zelfs nu kan dat nog prima smaken.

Het album opent met "Pretty Paracetamol" wat op een groot aantal versies van dit album vervangen is door de variant "First Impressions". "Pretty Paracetamol" zou iets teveel reclame zijn voor de farmaceutische industrie.

Het nummer "The Worker" - tevens de grootste hit van dit album - gaat over een man die in de sleur van het bestaan zit en iedere ochtend na een kus van zijn vrouw met de trein naar z'n werk gaat. Van z'n verdiende geld koopt hij een Ford Capri, maar om te voorkomen dat het lied goed afloopt komt de auto niet door de MOT (Britse APK).

Het kan niet anders dat de beste man zich af gaat vragen of het zo wel verder moet..........

Think it's time for a change,
Wouldn't that be strange,
What a waste of time.

The worker, the worker,
The worker, the worker.

Het album Word Salad is uiteraard ook op CD verschenen en de eerste versie is een zeer gewild verzamelobject.
Het album is door het label Disky tweemaal op CD opnieuw uitgebracht met daarop twee bonus tracks. In beide heruitgaven werd een andere titel voor het album gebruikt. In 1997 werd The Worker als titel gebruikt en in 2005 simpelweg Fischer Z. Vooral deze laatste versie doet het ook erg goed bij verzamelaars.

Na acht uur met woorden (en cijfers) goochelen is Word Salad een heerlijk album om het werk even weg te laten glijden..............

Stewart Copeland

De voormalige drummer van de The Police viert vandaag zijn verjaardag en wordt 69. Copeland heeft na zijn periode bij The Police wat soloproject gedaan, maar was vooral onwaarschijnlijk actief in het maken van muziek voor films, TV series en videogames.

Het zal beslist een veel rustiger bestaan zijn dan de hectiek die rond de Police hing. Buiten de diverse reünies heeft The Police eigenlijk maar acht jaar bestaan namelijk van 1977 tot 1984.

 

Acht jaar power play waarin van studio naar fotosessie naar concert werd gehopt. Zware tournees en de druk om een nieuwe hit te maken waren de ingrediënten van het leven van deze succesvolle groep.  Het zullen - zelfs voor dit soort jonge knapen - verwoestende jaren zijn geweest. Veel faam en geld maar nauwelijks een privéleven en iedere tournee 5 jaar ouder. 

 

Het succes van de Police was - ondanks dat ze maar vijf albums hebben gemaakt - enorm. De muziek is een heerlijk mix tussen muziekstromen die in het tweede deel van de jaren 70 in opkomst waren.

Zo husselen ze op een heerlijke manier Punk, New Wave en Reggae door elkaar. Dat alles zorgde voor een eigen en vooral zeer herkenbare sound.

In de hoogtij dagen van The Police was ik ook enorm fan. Ik had een aantal nummers op de radio gehoord toen in november 1978 het debuut Outlandos d'Amour verscheen. 

Ik weet nog goed dat ik die maand net begonnen was bij een nieuwe werkgever. De dag dat het album verscheen had cursus lukte het niet om naar de winkel te gaan.

Bij de eerste gelegenheid dat ik wel kon stond ik natuurlijk in de platenwinkel en zo ging het ook bij de volgende albums van The Police.

In die jaren was ik enorm fan van ze maar voor mij persoonlijk hebben ze niet de eeuwigheidswaarde gehaald zoals The Stones, Led Zeppelin, Pink Floyd en The Allman Brothers.

Als ik The Police op de radio hoor als ik in de auto zit stroomt het sentiment door m'n aderen en vind ik het heerlijk om te horen. Toch is er een verjaardag van Copeland voor nodig dat ik twee van de vijf platen uit de kast trek. 

Het staat nu op en vind ik het heerlijk. Het blijft natuurlijk ook briljante muziek. Toch pak ik uit mezelf niet snel.

 

De muziek (vooral dus voor multi media) die Copeland na The Police is gaan maken is bizar divers. Hij werkt daardoor met grootheden uit alle hoeken van de muziek van klassiek tot Rock en van Pop tot Jazz.

Dat Copeland zich sinds 1984 zich zo heeft ontwikkeld is niet zo heel vreemd. Om te beginnen komt Copeland uit een zeer muzikaal gezin en speelde zijn vader bij Glenn Miller

Mogelijk nog meer dan zijn muzikale familie heeft de periode bij Curved Air invloed op de muzikale ontwikkel van Copeland gehad.

Curved Air is een Britse band die in 1970 is opgericht en nog steeds bestaat. De band heeft wel een soort knipperlicht-status want het aantal herstarts en pauzes is nauwelijks te tellen en zo zijn er ook heel wat wisselingen van bandleden geweest.

Sonja Kristina is dan ook nog het enige oorspronkelijk lid van Curved Air. Copeland en Sonja Kristina hebben een relatie gehad en zijn zelfs getrouwd geweest.

In de paar jaar dat Copeland bij Curved Air speelde werkte hij mee aan een tweetal albums.

Curved Air maakt vooral Progressieve Rock met flinke Folk invloeden. 

Ondanks z'n leeftijd zit Copeland niet stil en heeft hij een zestal optredens aangekondigd. Met een symfonieorkest zal hij een nieuw arrangement van het werk van de The Police gaan spelen.

Een van de concerten - die door de Corona al twee keer verplaatst is - staat gepland in het concertgebouw in Amsterdam. Het is nog niet bekend welk orkest voor die klus wordt ingehuurd.

Happy Birthday Stewart

David Byrne

De vandaag jarige David kennen we natuurlijk vooral als voorman van The Talking Heads. Tussen 1977 en 1988 maakt deze New Wave band acht puike studio-albums.

Eigenlijk kan je wel stellen dat ze eigenlijk geen matige albums hebben gemaakt. Dat gezegd hebbende is Naked hun laatste album beslist minder ten opzichte van topalbums zoals Remain in Light en Fear of Music.

Dat heeft ook te maken dat dat de eerste albums pure New Wave waren en daarna tot wat meer geflirt werd met Pop Rock.

Zo ook op het album Little Creatures waar een blend gezocht wordt tussen New Wave en Pop Rock. 

Die Pop Rock elementen maken het album daardoor wel heel toegankelijk en het album was dan ook geliefde bij een zeer breed publiek.

 

Little Creatures is het zesde studio-album van The Talking Heads en wie de zes albums op rij beluisterd hoort toch een band die aan het zoeken is. Puike, puike albums maar ze zijn duidelijk zoekend en dat het album Little Creatures wordt afgesloten met Road to Nowhere mag geen verbazing oproepen.

Road to Nowhere kan uitgelegd worden als een soort van liefdesdrama, maar als die geliefde nu The Talking Heads zelf zijn?

Would you like to come along
You can help me sing this song
And it's all right, baby, it's all right

They can tell you what to do
But they'll make a fool of you
And it's all right, baby, it's all right

We're on a road to nowhere
We're on a road to nowhere
We're on a road to nowhere

We're on a road to nowhere

Nadat The Talking Heads definitief uit elkaar lagen ging David Byrne op de solotoer. Tijdens de Talking Heads periode had David samen met Brian Eno al een soloplaat gemaakt en de teller staat inmiddels op 10 solo-albums.

Na een paar van deze albums heb ik David Byrne gelaten voor wat het is. Het is mij allemaal te Avant-gardistisch. Daar waar ik de New Wave een natuurlijke tegenbeweging vond, vind ik die Avant-gardistische bewegingen in de muziek te geknutseld.

Anders doen om het anders doen. Het roept bij mij ook het gevoel op dat er een of ander intellectueel aureool hangt als een soort van muur om de "gewone man" buiten te sluiten.

Dat neemt niet weg dat ik de bijdrage die de jarige David Byrne bij de Talking Heads heeft geleverd ik enorm weet te waarderen.

Zowel de pure New Wave als de meer Pop Rockachtige nummers. Om de vrijdag lekker te beginnen het mega succes Little Creatures op de speler gelegd.

 

David Happy Birthday!