50 jaar Chicken Skin Music

De exacte releasedatum van dit Ry Cooder-album heb ik niet kunnen achterhalen. Chicken Skin Music verscheen in 1976 en mag gezien worden als een zeer volwaardige opvolger van het meesterwerk Paradise and Lunch uit 1974. 

Deze Chicken Skin Music is het vijfde album van Cooder en veel grote namen hadden deze perfectionist inmiddels in het vizier. Cooder speelde bij talloze grootheden en stond zelfs even op de nominatie om bij The Rolling Stones in dienst te treden. Google maar eens en verbaas je over de artiesten met wie hij heeft samengewerkt. Dat gold overigens ook andersom: de lijst topmuzikanten die aan Chicken Skin Music meewerkten, is indrukwekkend.

 

Strikt genomen heeft Cooder die hulp niet eens nodig, want op dit album bespeelt hij zelf een enorme verscheidenheid aan instrumenten. De meest opvallende zijn de Franse accordeon en de Hawaïaanse gitaar. Net als bij zijn voorganger ligt de nadruk op Americana (een blend van folk, blues, country en rock), maar ditmaal met een flinke scheut Tex-Mex-invloeden en een vleugje Hawaï.

"The Bourgeois Blues" van blueslegende Lead Belly is een heerlijke opener, maar als romanticus smelt ik toch vooral weg bij nummers als "He'll Have to Go" en "Goodnight, Irene". Het meeslepende "Stand by Me" - dat door zeker 400 (!) artiesten is uitgevoerd - is misschien net iets te zoet, maar in de juiste stemming is het toch wel heel lekker. 

Ry Cooder heeft eigenlijk geen slechte albums gemaakt en afhankelijk van je liefde voor bepaalde muziekstijlen zullen bepaalde albums je meer of minder aanspreken. Zelf ben ik wel een groot fan van zijn Americana-werk. Daarom is voor mij deze Chicken Skin Music samen met voorganger Paradise and Lunch een duo om in te lijsten. Genieten met een grote G!

Ry Cooder

Deze eigenzinnige perfectionist wordt vandaag 74 en alleen al over de enorme diversiteit aan muziek die Cooder heeft gemaakt kan je wel een paar boeken vullen.

Het is echt uniek hoe Cooder 50 jaar door een enorme waaier aan muziekstijlen is gewandeld.

Roots-Rock, Blues, Folk, Country,Jazz, Dixieland, Raggtime, Americana, Rythm & Blues, Bluegrass, Honky Tonk, Latin, Gospel en ik ga er vast nog een paar vergeten.

 

Cooder heeft slechts een 16-tal officiële albums gemaakt, maar dat is exclusief de enorme rij soundtracks met pareltjes als The Border, Paris Texas, The Long Riders, Alamo Bay en uiteraard de kraker Crossroads.

Daarnaast heeft Cooder een groot aantal albums gemaakt in samenwerking met anderen. Onder het grote publiek is vooral z'n samenwerking met de Buena Vista Social Club bekend. 

Bijzonder was ook de supergroep Little Village waar Cooder samen met John Hiatt, Nike Lowe en Jim Keltner een puik, maar wat ondergewaardeerd album heeft neergezet.

Verder heeft Cooder op een gigantisch aantal albums van anderen als sessiemuzikant gespeeld.

Zo speelde Cooder bij The Rolling Stones, Neil Young, Judy Collins, Taj Mahal, Marianne Faithfull, The Monkees, Randy Newman, Rita Collidge, John Lee Hooker, James Taylor, John Hiatt, The Cieftains, The Everly Brothers, Gordon Lightfoot, Arlo Guthrie, The Doobie Brothers, Eric Clapton, Van Morrison en vele vele anderen.

Als je door een dergelijke keur aan artiesten wordt gevraagd om mee te spelen op een album dan hoeven we niet uit te leggen dat we met een meesterlijke gitarist te maken hebben.

Overigens durf ik de stelling wel aan: een album waar Ry Cooder op meespeelt zal zelden een miskoop zijn.

Door de enorme diversiteit aan muziek die Cooder maakt valt het niet mee een tip te geven voor wie nog met Cooder aan de gang wil gaan.

Om een beetje overzicht te hebben van de carrière van Cooder kan je niet uit de voeten met een "the best of".

Mijn persoonlijke Ry Cooder top 5:

1. Paradise And Lunch - Heerlijke Roots Rock en Americana. 

2. Chicken Skin Music - Tex Mex en wat Blues en Country invloeden

3. Bop till You Drop - Swingende Rythm & Blues en Blues Rock

4. Into the Purple Valley - Blues, Folk, Americana

5. Ry Cooder (debuut) - Country Blues, Folk, Americana

Daarnaast is de soundtrack Crossroads voor iedere Blues liefhebber toch wel een must. Plak je aan dat rijtje nog het album Buena Vista Social Club heb je in zeven albums toch al een heerlijk overzicht wat deze alleskunner in z'n mars heeft.

Ry Happy Birthday!