The Teskey Brothers - The Circle Session

Nog geen 27 minuten duurt de registratie van dit optreden van de broertjes, maar het is champagne voor de oren. Met een dergelijke speelduur mag het niet een volwaardig album genoemd worden en staat deze The Circle Session dan ook als een EP te boek. 

Het album was al even digitaal beschikbaar en sinds afgelopen vrijdag ook op vinyl beschikbaar. Korte speelduur maar wel vijf pareltjes. De setlist bestaat  uit vier nummers van het vorig jaar verschenen album  The Winding Way. De set wordt compleet gemaakt met "Drown in My Own Tears". Met dat nummer gaan ze overigens wel in hele grote schoenen staan. 

Deze klassieker is geschreven door Henry Glover, maar het was vooral Ray Charles die het nummer op de kaart heeft gezet. Later is het nummer veelvuldig door andere artiesten opgenomen.
Zelf vind ik de versie van Joe Cocker op Mad Dogs & Englishmen (1970) helemaal geweldig,  Grote namen zoals Jeff Buckley, Etta James, Gregg Allman, Norah Jones, Janis Joplin en Percy Sledge hebben het nummer inmiddels vertolkt. Wie naar deze namen kijkt weet dan gelijk dat een beetje Soulfull kunnen zingen wel een voorwaarde is.

Dat is echter geen probleem voor Josh Teskey die het begrip Blue Eyed Soul altijd weer een extra dimensie weet mee te geven. Zo ook op deze heerlijke live registratie van The Circle Sessions.

The Circle Sessions is een YouTube kanaal dat op een Unplugged-achtige wijze een enorme diversiteit aan muziek wil presenteren. Ze doen die optredens op uiteenlopende locaties en geven de uitvoerende artiesten alle ruimte om tot een authentiek resultaat te komen.

We horen The Teskey Brothers op een zeer minimalistische wijze, maar wel met een maximale impact. Schitterend gedaan en naast de twee broertje die voor zang, harmonica en gitaar zorgen horen we alleen nog toetsenist Olaf Scott. 

Dit optreden is mooi klein en toch groots. Knap!

Deze EP had van mij dan ook een volwaardig album mogen zijn. Zeker als je kijkt welk bedrag je neer moet leggen. Voor dat geld koop je van een andere top-act makkelijk een volwaardige LP.
Los van de ongemakkelijke prijsstelling is de aanschaf voor liefhebbers van dit genre dik de moeite waard.

The Death South

Bij de eerste tonen van deze EP denk je even dat je te maken hebt met verborgen opnames van Johnny Cash. Als snel laten deze jongens echter hun ware aard horen. Natuurlijk schuurt het heel stevig tegen Country aan maar de basis is pure Bluegrass met een heerlijke scheut Folk. Dat laatste komt vooral mooi naar voren in het meeslepende "You Are My Sunshine". 

 

Ook de uitvoering van de klassieker "Will The Circle Be Unbroken" is echt schitterend gemaakt. Ik ken van dit nummer versies van Bob Dylan & The Band. The Doors, Gregg Allman, Leon Russell en John Lee Hooker. Zonder zich te schamen kunnen deze jongens deze tranentrekker er gerust tussen zetten. Het nummer verscheen terecht ook als single. Echt heel knap gemaakt en de roep is dan voor meer. 

Helaas bevat deze als 10 inch uitgevoerde EP maar zes nummer en blijf je eigenlijk na twee kantjes een beetje op je honger zitten.

 

Als deze jongens deze kwaliteit over een groter aantal nummers vol kunnen houden mag er van mij heel snel een dubbel LP uitkomen.

Schitterend banjo spel, lekker warme zangpartijen en nummers die lopen als een trein. The Death South komt uit Canada (wat komt daar trouwens veel geweldige muziek vandaan) en bestaat uit vier leden:

• Nathaniel Hilts - zang gitaar, mandoline
• Scott Pringle - zang, gitaar, mandoline
• Colton Crawford - banje
• Danny Kenyon - zang, cello

De band bestaat nu 10 jaar en hebben in Europa een groeiend aantal aanhangers. In 2014 brachten ze een volledig album uit nadat een jaar eerder al een EP het levenslicht zag.

Totaal staat de teller nu op drie studio en één live album. Daarnaast heeft de band een viertal EP's uitgebracht waaronder deze Easy Listening for Jerks Pt. 1. Dit pareltje verscheen enkele maanden geleden samen met deel 2. Beetje spijt dat ik deel 2 niet gelijk gekocht heb.

Normaal ben ik na een half uur pure Bluegrass er wel klaar mee, maar de afwisseling die deze jongens binnen deze muziekstijl weten te realiseren doet mij alleen maar roepen: meer, meer, meer..................