Ian Paice 78 jaar

Deze drummer en medeoprichter van de Britse hardrockformatie Deep Purple mag vandaag maar liefst 78 kaarsjes uitblazen. Paice is het enige lid van Deep Purple dat in werkelijk álle varianten van de bezetting heeft meegespeeld.

Deep Purple heeft, naast de pauze tussen 1976 en 1984, een flink aantal bezettingswisselingen gekend. Gelukkig is het nooit zo'n duiventil geworden als we weleens hebben gezien bij bands als Chicago, Whitesnake, Santana en Hawkwind. Bij Deep Purple is dat overigens ludiek opgelost door de verschillende tijdperken aan te duiden met 'Mark'. Zo spreken we van Deep Purple Mark I, Mark II, enzovoorts. De huidige line-up is inmiddels alweer Mark IX.

Paice heeft dus aan alle grote successen van de band meegewerkt, waaronder het legendarische live-album Made in Japan uit 1972. Zelfs na al die jaren behoort deze plaat nog altijd tot de allerbeste live-albums uit de geschiedenis. Wat mij betreft is dit het ultieme visitekaartje dat Deep Purple ooit heeft afgegeven.

Je hoeft eigenlijk alleen maar kant A te draaien om te horen wat een geweldige machine hier op het podium staat. Kant A gaat direct vlammend van start met "Highway Star", en nog voor je als luisteraar een beetje op adem kunt komen, knalt er al een fenomenale versie van "Child in Time" uit de speakers.

Iedere keer als ik dit album opzet, is het weer voorbij voor ik er erg in heb. Dit is een klassieker onder de klassiekers, en het is heerlijk om vandaag eens extra op het drumwerk te letten. Want dat is echt ongekend bruut!

Ian, happy birthday!

Ian Gillan 80 jaar

We kennen Ian natuurlijk vooral als de zanger van Deep Purple. Ian kwam in 1969 bij Deep Purple waar hij zanger Rod Evans verving. 

Na zes album hield Ian het voor gezien en niet veel later stopte de band.

 

In 1985 maakte Deep Purple een doorstart en Ian haakte ook zijn karretje weer aan. Deep Purple bestaat nog steeds en Ian is - naast een pauze in 1990-1991 nog steeds van de partij.

Zelf ben ik vooral een liefhebber van de albums die Ian maakte met Deep Purple tussen 1970 en 1973. 

Het werd mij daarna allemaal te rommelig. Leuk om het dan over Mark I, Mark II.....Mark IX te hebben maar dat zijn vooral marketing woorden voor duiventil.

 

Er zijn meer bands die een duiventil zijn/waren zoals bijvoorbeeld Jethro Tull en Poco. Bij die bands was/is een sterke leider die het dna van de band vast wist te houden. 

Drummer Ian Paice is het enige Deep Purple teamlid dat op alle albums heeft gespeeld. Een geweldige muzikant maar als drummer lastig om de frontman te zijn. 

 

De vandaag jarige Ian Gillan heeft naast Deep Purple een heel knappe CV bij elkaar geknutseld. We kennen hem natuurlijk in zijn bijdrage in rockmusical Jesus Christ Superstar. 

Ian heeft ook nog een blauwe maandag en één album bij Black Sabbath gespeeld. Vond ik persoonlijk een onhandige zet en gezien de waarderingen voor dat album sta ik daar niet alleen in,

 

In de pauze die Deep Purple in de jaren 80 nam heeft Ian met Ian Gillan Band & Gillan en tiental albums gemaakt. De kwaliteit daarvan varieert van meesterwerk tot deze had beter op de plank kunnen blijven liggen.

Verder maakte hij een zestal soloalbums en daar zitten zeker een aantal exemplaren bij die de moeite zijn. Verder heeft Ian album gemaakt met Roger Glover, Tony Iommi, Michalis Rakintzis en The Javelins.

 

Een enorm bezig baasje en vorig jaar verscheen van Deep Purple nog het album  =1. Een verrassend goed album en dat geldt ook wel voor de twee albums daarvoor. De recente albums spreken mij meer aan dan de albums die tussen 1984 en 1998 zijn gemaakt.

 

Dat neemt niet weg dat 1970-1973 mijn absolute favoriete Deep Purple periode is.................

Dat gezegd hebbende is het niet zo moeilijk wel album er naar de schijvendraaier mag!

 

Happy Birthday Ian! 

50 jaar: Brand in Montreux Casino

Frank Zappa and the Mothers of Invention hadden op 4 december 1971 een gig in het Casino in Montreux aan het meer van Genève. Het event werd echter ruw verstoord door een stevige brand die veroorzaakt werd door een of andere gek die een lichtpistool afschoot.

De leden van Deep Purple waren op dat moment ook in Montreux voor de opnames voor hun nieuwe album Machine Head. Aanvankelijk ook bedoeld om dit in het Casino op te nemen, met als doel om niet een typisch studio-album te maken. 

Na de brand kon de band terecht in een deel van het Grand Hotel waar een verbouwing aan de gang was. Herrie maken mocht dus! Voor de techniek werd gebruik gemaakt van de mobiele studio van The Rolling Stones.
De opnames waren vlak voor de Kerst afgerond. Toch knap als je eerst een nieuwe ruimte moet zoeken en ook nog even nieuw materiaal maakt. Want voor Deep Purple was deze brand een inspiratie om het nummer "Smoke On The Water" te maken. Het nummer mag gezien worden als een nakomertje voor dit album maar werd - min of meer tot verbazing van de bandleden - een stevige hit.

In het nummer vinden we de nodige verwijzingen naar zowel het meer van Genève, Montreux, het Grand Hotel, het casino, het lichtpistool, de brand, Zappa en z'n band, de mobiele studio van The Stones, een knipoog naar de Zwitserse uurwerken, concertorganisator Claude Nobs en vooral veel verwijzingen naar de rook over het water..........

 

"Smoke On The Water"

We all came out to Montreux
On the Lake Geneva shoreline
To make records with a mobile
We didn't have much time
Frank Zappa and the Mothers
Were at the best place around
But some stupid with a flare gun
Burned the place to the ground

Smoke on the water, a fire in the sky
Smoke on the water

They burned down the gambling house
It died with an awful sound
Funky Claude was running in and out
Pulling kids out the ground
When it all was over
We had to find another place
But Swiss time was running out
It seemed that we would lose the race

Smoke on the water, a fire in the sky
Smoke on the water

We ended up at the Grand Hotel
It was empty, cold and bare
But with the Rolling truck Stones thing just outside
Making our music there
With a few red lights and a few old beds
We made a place to sweat
No matter what we get out of this
I know, I know we'll never forget

Smoke on the water, a fire in the sky
Smoke on the water 

 

 

Het intro van "Smoke On The Water" is waarschijnlijk het meest gespeeld stukje gitaar. Nagenoeg een ieder die gitaar gaat spelen laat zich wel verleiden tot een poging....en nog een....en nog een.

Blackmore kreeg wel wat commentaar op deze "eenvoudige" rif welke als intro werd gebruikt. Zijn repliek was simpel: het begin van de 5e van Beethoven is ook maar een paar nootjes!

De rif van "Smoke On The Water" staat overigens zeer hoog in gerenommeerde lijstjes zoals die van Total Guitar.

Het nummer werd niet alleen een hit maar kreeg zelfs een monument in Montreux. Uiteraard is deze stad doorspekt met muziek en er staan een groot aantal muziekgerelateerde monumenten in deze stad. Het bekendste is wel dat van Freddie Mercury die in zijn bekende houding het meer aanspoort of het een massa fans is. 

In Montreux is zelfs een heus Queen museum en die stad is muziek, muziek en nog eens muziek. Van de vele monumenten zullen er echter maar weinig zijn die zo specifiek over één enkel nummer gaan, dat ook nog eens onlosmakelijk aan deze stad is verbonden.

Voor Frank Zappa was de pech die 4e december nog niet helemaal voorbij. Nog geen week later brak hij zijn been tijdens een optreden in The Rainbow (Londen) door - wederom - een gestoorde toeschouwer.

Jon Lord

Het is vandaag de geboortedag van Jon Lord. Jon is niet meer onder ons want op 16 juli 2012 overleed hij aan een aaneenschakeling van ongeneselijke ziektes.

 

Lord was zanger, pianist, componist maar toch vooral bekend van zijn rol achter het Hammond Orgel bij Deep Purple.

Lord is een van de genieën die klassieke muziek en klassiek geluid zoals dat van een orgel perfect wist te blenden met Rock muziek.

Een van meesterwerken is Concerto for Group and Orchestra. Deep Purple was daarmee misschien niet de eerste Rockband die iets met een klassiek orkest deden, maar niet eerder was er zo'n specifiek en hoogwaardig muziekstuk gecomponeerd voor een dergelijke samenwerking.

Jon was altijd een bezig baasje en hij is ook de de initiatiefnemer bij de vorming van Deep Purple. Aanvankelijk onder de naam Roundaboud welke naam al snel werd aangepast.

Met Deep Purple haalde Jon Lord tussen 1968 en 1976 succes op succes. Toch was in 1976 het klaar en viel de band uiteen. 

Het uiteenvallen van Deep Purple gaf Lord tijd voor ander projecten en speelde hij tussen 1978 en 1984 bij Whitesnake.

In 1984 kwam Deep Purple weer bijeen en tot 2002 heeft Lords daar weer het orgel bemand. Vanaf dat moment tot zijn overlijden nam Lord meer tijd voor soloprojecten.

Lord heeft een stevige rij soloplaten gemaakt waarbij het niet vanzelfsprekend is dat ze bij de doorsnee Deep Purple fan in de smaak vallen.

Soms flirt hij met R&B en dan is het duidelijk Jazze Fusion om een volgend album toch echt wel als klassiek te bestempelen.

Het is alleen al een heel bijzondere lijst aan artiesten en orkesten die meewerken aan de solo-albums van Lord.

Het is teveel om allemaal op te noemen maar om en idee te geven: Sam Brown, Thijs van Leer, het Hongaars Philharmonic, Andy Summers, Yvonne Elliman, Cozy Powell, Simon Kirke, Sabine van Baaren, Colin Hodgkinson, Keuls Strijk Ensemble, en uiteraard zo'n beetje een iedere waarmee hij in Deep Purple heeft gespeeld.

De muzikale nalatenschap van Jon Lord is echt zeer indrukwekkend te noemen, maar vandaag doen we het toch met een van de grote successen die hij haalde met Deep Purple.