Platenbeurs Apeldoorn

Te druk, te smalle padden.
Niet lekker browsen op die manier.
Ik sla deze voortaan over.

Een beetje Poco

Het blijft toch opmerkelijk dat een band als Poco in Nederland nauwelijks bekend is geworden terwijl de Eagles echt razend populair waren en zijn.
Diverse muzikanten hebben in beide bands gespeeld en veel sessiemuzikanten hebben bij beide bands geholpen.
Eerder schreef ik al eens dat alles wat uit de Buffalo Springfield is voorgekomen eigenlijk altijd dik ok is.
Maar net als de Buffalo Springfield heeft Poco heel veel muziekharten veroverd, maar vreemd genoeg niet in Nederland.
Jammer want Poco is toch onmiskenbaar één van de grondleggers van de typische Westcoast Countryrock

Na het uiteenvallen van de Buffalo Springfield vormde in 1968 ex-leden  Richie Furay (gitaar, zang) en Jim Messina (gitaar, bas, zang) de eerste samenstelling van Poco.
Samen met Rusty Young (steel gitaar, dobro, banjo, zang), Randy Meisner (bas en zang) en George Grantham (drums en zang) vormde zij de eerste bezetting.
Een groep die nog steeds bestaat, maar talloze keren in samenstelling is gewijzigd. Die talloze wijzigingen hebben soms voor verfrissende inbreng gezorgd, maar het pakte ook wel eens wat minder uit.
Neemt niet weg dat Poco een indrukwekkende discografie bij elkaar heeft gespeeld waar maar weinig echte missers bijzitten.

Hoewel ex Buffalo Springfield leden Richie Furay en Jim Messina zeker (vooral in het begin) hun stempel op deze band wisten te drukken, is het vooral Rusty Young die al 50 (!!!!) jaar de verbindende factor binnen Poco is.
Daar waar Furay op een aantal platen zijn prachtige zang weet te etaleren is het met name Rusty Young die voor de unieke levensduur van Poco heeft gezorgd.
Naast z'n onuitputbare energie om keer op keer de band weer compleet te maken is zijn muzikale inbreng enorm.
Wellicht de beste pedaal-steel-gitarist maar ook zijn onnavolgbare spel op de dobro zorgen al 50 jaar voor een typische Poco sound.

Het is vandaag een grijze saaie dag dus ik heb m'n Poco platen maar eens tevoorschijn gehaald. Heerlijke muziek om zo'n grijze dag mee door te komen!

Buffalo Springfield: What's That Sound? Deel #2

Vorige maand had ik het al even over deze box. Toch maar gekocht..............

Een heel groot deel van mijn muziekcollectie (LP & CD) komt voort uit de legacy van Buffalo Springfield. Buffalo Springfield is wat mij betreft ook een van de meest significante bands die er in de muziekgeschiedenis is geweest.
In Nederland nauwelijks bekend maar daarom niet minder goed en zeker niet minder relevant. Mondiaal zijn we immers maar een stipje!
In een interview eerder dit jaar in UNCUT gaf een van de ex leden ook een heerlijke quote.
Hij stelde dat ze zeker zo goed waren als The Beatles alleen hadden ze geen Epstein om de boel bij elkaar te houden. En laten we eerlijk zijn. Epstein dood en Beatles uit elkaar. Ook bij Buffalo Springfield speelde ego's een rol.
Allemaal jonge gasten dus lekker hoog testosteron en bulkend van de ambitie en veel wilde ideeën over het maken van muziek.
We zaten in die jaren ook midden in de psychedelische rock en vitamines die daarvoor werden ingenomen zullen ook wel voor wat conflicten hebben gezorgd.
Dus na drie studioalbums was het feest al weer over. De heren gingen daarna hun eigen weg hoewel vooral die van Stephen Stills en Neil Young elkaar nog regelmatig zouden kruisen.
Buffalo Springfield was met dit tweetal tevens hofleverancier voor de super formatie Crosby, Stills, Nash & Young.
Overigens ging het daar met ego's ook maar al te vaak fout. Maar daar waar ego's elkaar in de weg zitten kan daar zelfs uniek werk uit komen. Ieder wil de beste zijn en Stills en Young tegen elkaar op gitaar blijft toch genieten met een grote G.

Naast Crosby, Stills, Nash & Young heeft de Buffalo Springfield een aantal schitterende solo carrières en aantal geweldige bands opgeleverd.
Een overzicht zonder dat ik beweer compleet te zijn:
- Neil Young solo (met een enorme discografie)
- Stephen Stills solo (ook zomaar 20 albums)
- Richie Furay solo
- Jim Messina solo
- Stills & Young band
- Manassas
- Poco
- Loggins & Messina
- The Rides (geheimtip voor blues liefhebbers)
- Souther-Hillman-Furay Band
- The Richie Furay Band
Vul gerust aan als ik wat gemist heb!

Als je alle lp's in de kast wilt hebben waar leden van Buffalo Springfield aan mee hebben gewerkt heb je aan de grootste IKEA Kallax niet genoeg. Daarmee is er geen band die zo'n grote album-legacy heeft nagelaten. Zowel in aantal albums, maar ook in diversiteit en zelfs met de ontwikkeling van nieuwe muziekstijlen. Denk maar aan de Grunge van Neil Young. Duik hier maar eens in en het is een bizarre lijst.
Ik ben geen verzamelaar en in dit geval is dat maar goed ook. Neemt niet weg dat als een van de (ex)leden van Buffalo Springfield er met z'n handen aan heeft gezeten het doorgaans prima te pruimen is. Een paar voorbeelden van de diversiteit:
Neil Young met Pearl Jam op Mirror Ball - Heerlijke rock met wat grunge.
Stephen Stills met Judy Collins op Everybody Knows - eeuwige liefde ondergedompeld in zoete folk-rock.
Poco (Messina en Furay) op Deliverin - Country Rock zoals je het live hoort te spelen. Geen tien maar wel een dikke 9!
En zo kan ik wel een dagje doorgaan.

Nu dan toch maar naar de box van Buffalo Springfield. De foto op de doos doet wat psychedelisch aan wat natuurlijk een knipoog is naar een aantal nummers waar stevig is geflirt met deze muziekstijl.

De box bevat alle drie de studioalbums, waarbij de eerste twee zowel in mono als stereo aanwezig zijn. Het was in die jaren gebruikelijk dat als een plaat in stereo werd uitgebracht er ook een mono versie van gemaakt werd. Het derde album is dus nooit officieel als mono uitgebracht en er zwerven mogelijk wel een paar mono-promo’s van rond. Voor de radio was mono toen nog vrij gewoon. De box is ook beschikbaar op CD maar ik heb in dit geval nadrukkelijk voor de vinyl uitvoering gekozen.
Strikt genomen ben ik wat allergisch voor dit soort boxen. Ik ben niet tegen commercie maar met dit soort boxen ligt het er wel heel dik bovenop. Daarnaast probeer ik financiële middelen die ik voor m’n hobby beschikbaar heb wat evenwichtig uit te geven. Ik had echter een extraatje van m’n schoonvader gekregen en je mag jezelf ook wel eens verwennen met iets wat niet echt nodig is. Alle muziek had ik immers al. Kwam deze box ergens tegen net onder de 100 Euro dus……...doe eens gek.
M’n oma zei altijd: “als je jezelf niet kietelt heb je nooit lol”

Box is mooi uitgevoerd maar verwacht geen boek, veel info of bonustracks. Hoezen (de eerste 4) zijn van ouderwets grijs karton en ruiken zelfs een beetje oud. Dat is die weeïge lucht van het bindmiddel. De laatste LP zit in een hoes van moderner karton. Leuke details!

Maar vooral heel puike muziek en alle bekende nummers komen langs: "Bluebird", "Kind Woman", "For what it's Worth" en natuurlijk het wonderschone "Expecting to Fly". Dat laatste is ook het nummer dat mij 50 (!!!) jaar geleden bij Buffalo Springfield heeft gebracht. Tineke sloot daar haar radioprogramma in de late avond op Veronica mee af. Heb ik echt 100en keren gehoord en……………..het verveeld nog niet: Toch zijn deze platen zijn alle tot de rand gevuld met pareltjes en de liefhebber zal toch wel eens denken: Wat als er een goede Epstein bij deze jongens was geweest? Alle vijf de platen zijn geremasterd en klinken ook technisch als een klok. Ook netjes geperst. Niet één spetter!

Opmerkelijk is dat ik de mono versie van Buffalo Springfield Again beter vind klinken dan de stereo versie. Ik die tijd hadden ze natuurlijk maar een paar (waarschijnlijk 4) sporen en op heel wat stereo platen uit de beginperiode klinkt stereo meer als een effect dan dat het een middel is om een ruimtelijk muziekbeeld neer te zetten.
Op de mono editie klinkt de band meer als een geheel zonder dat de individuen verloren gaan. Bij de stereo hadden ze best iets links in (door) rechts kunnen mengen en andersom.
Ik heb m’n luidsprekers vrij dicht bij elkaar staan maar heb je ze wat verder uit elkaar staan zal het net lijken of er niemand in het midden staat. Wellicht symbolisch? Aan de andere kant willen ze bij een remaster vooral de geluidskwaliteit naar een zo hoog mogelijk niveau tillen en de artistieke invulling niet te veel aan prutsen.

De twee mono's ga ik echt alleen nog draaien als ik echt ga zitten luisteren. Knap glas whisky erbij, beentjes languit en je verbazen: What's that sound?

Oscar Benton - I Am Back

In het Blues Magazine werd eerder dit jaar al enorm enthousiast op dit album gereageerd. Terecht was daar ook te lezen dat Oscar en z'n blues band eigenlijk nooit zijn weggeweest.In de harten van de liefhebber sowieso niet, maar het heeft Oscar en z'n mannen om diverse redenen ook wel een beetje tegen gezeten.

Afgelopen vrijdag heb ik ze zien optreden bij Muziek Staffhorst Vinyl in Utrecht. Wat een energie zit er nog in deze mannen: Blues zoals Blues bedoeld is.
Aangevuld met heerlijke anekdotes en natuurlijk is een optreden in zo'n platenwinkel een enorme laagdrempelig gebeuren.
Muziek Staffhorst Vinyl nodigt iedere vrijdag een bandje uit om te komen spelen. Beetje promotie voor een nieuw album en een beetje promotie voor deze mooie vinyl winkel. Want Muziek Staffhorst Vinyl is niet een doorsnee platenwinkel waar CD's en vinyl door elkaar staan. NEE........alleen vinyl!
Voor de liefhebber een uitstekende keuze.
Als je de reis naar Utrecht voor een paar platen te ver vindt dan is vrijdagmiddag wellicht een mooi moment. Iedere vrijdag om 17:00 gaat het daar los. En Utrecht is een prima stad om daarna een hapje te gaan eten en een biertje te drinken!

Toegang van deze optredens zijn gratis, wijntje (de buren zijn een wijnhandel) of een biertje voor een schappelijke prijs en lekker genieten. Beetje browsen in de platenbakken en lekker slap ouwehoeren met andere liefhebbers.

Het optreden van Oscar met z'n mannen was echt fantastisch. Bizar feitje: ik heb ze 42 (!!!) jaar geleden in de De Lantaarn zien spelen! Bezig blijven is echt het medicijn tegen oud worden.
De mannen komen ook niet hun bed uit omdat het moet. Nee om plezier te maken tussen het muziekpubliek. Smullen!

Na afloop kon je het nieuwe album laten tekenen. De plaat zelf is iets ingetogener dan wat ze live brengen. Maar zo zie ik het ook graag. Thuis net wat meer luistermuziek en op de bühne gewoon lekker los gaan.
Nagenoeg alle composities zijn van Johnny Laporte (samen met broer Guus ook bekend van Barrelhouse) en het is een prachtige set nummers geworden.
Ook een goed geproduceerde plaat. Evenwichtig maar toch genoeg speelse elementen.

Hoewel de mannen al even meedraaien is net als het optreden bij Muziek Staffhorst de plaat een moderne frisse productie die in iedere NL-blues collectie thuis hoort.

THANKS mannen voor de geweldige muziek en Staffhorst dank voor dit initiatief!

Van Piekeren - De Verdieping

Als ik sta te koken draai CD's. Nu in de speler een nieuwe aanwinst. Op Van Piekeren ben ik gewezen door een oud collega en is een van de beste muziektips die ik dit jaar heb gekregen.
Heerlijke stem, goeie muzikanten en mooie liedjes.
Schitterende bewerking van Waltzing Matilda. Brrrrrrrr wat mooi. Daar gaan Tom Waits en Rod Stewart echt wel een stevig applaus voor geven.
Een van de andere favorieten is "Blijf voor altijd bij me". Wie nog een leuk cadeautje voor onder de Kerstboom zoekt? Dit is er een.

Gianna Nannini - California

Even lastig wat te draaien van Gianna op deze herftsavond.
Want Tutto Live van Gianna Nannini is natuurlijk een van de beste live rock albums. Maar de keuze is toch gevallen op California.
Hartverscheurend liefdesverdriet en dit album heeft me door menig slechte nacht gehaald. Doorgaans in combi met goedkope whisky.

De uitvoering van Me and Bobby McGee is echt zo, zo, zo bizar goed.
Maar Goodbye my hart mag er ook zijn:
È stata libertà Si incontra per un giorno
Gente come noi
Come noi come noi come noi
Good bye my heart
A te che vieni e a te che vai
Good bye my heart
È stato bello comunque è stato quel che è stato
Domani non ti prendo per mano

Mooi toch? Als ik nog eens een prijs van een paar miljoen win koop ik geen Ferrari of een boot. Ik ga dan een paar projecten doen waar ik nu geen budget voor heb.
 Ik herstel dan de Trofeo Baracchi Adopteer een schildpadstrand op Bonaire Neem gitaarles van Ry Cooder Organiseer een enorme (ik bedoel enorm) pasta party Publiceer een onderwater fotoboek En…………...ik ga een roadmovie maken.

En ALLE nummers van dit geweldige album komen aan bod. Ik heb ooit een essay over liefdesverdriet geschreven wat ik had opgehangen aan een roadmovie-achtig verhaal met deze muziek op de achtergrond. Ging van Milaan naar San Remo………….what else ?
Dat zou ik dan verbouwen in een rit van Baton Rouge (New Orleans) naar Californië. Heb je namelijk dik 2000 mijl om alle varianten van liefdesverdriet lekker clichématig uit te spinnen.
Enige ander nummer zal de intro zijn dat we in de openingsscène een begrafenisstoet met die prachtige New Orleans dixie. Dan de eerste flashback hoe ze in New Orleans zijn beland.
Ja de kenners weten het al………………… Platzak in Baton Rouge en liften naar New Orleans……….

Platenbeurs Almere

Dik de moeite deze beurs. Lekker brede wandelpadden. Genoeg mooie platen en in een aantal gevallen redelijke prijzen.
Boven kan je rustig zitten voor een bak koffie.

Aanrader!

Werk in uitvoering

 

Marshall

Ik draai het liefst platen. Sta ik te koken of heb ik visite is dat niet handig, Dan draai ik CD's hoewel ik overweeg die weg te doen.
Het is soms handig gewoon uit "de lucht" muziek te halen. 
Dan is dit wel een lekker geil apparaat om het je kamer in te gooien. Gister in het echt gezien en gehoord. 
Leuke vormgeving voor de muziekliefhebber.
Prima geluid en ziet er echt stoer uit. Voelt ook stevig aan.
Wel even sparen.

16 iconen

Boodschappen gedaan, stoofvlees voor vanavond staat in de oven (het huis ruikt heerlijk) en ook aan een aantal andere verplichtingen gedaan.
Even 16 iconische albums uit de kast getrokken. Welke top 100 desnoods top 250 albumlijst je ook pakt. Deze 16 staan er zeker in! Op zeker.
Allemaal in de top 100 van The Vinyl Buyers Bible. Top 250 van de Rolling Stone en al die andere gerenommeerde lijstjes. Ik beweer niet dat dit de 16 beste zijn! Smaken verschillen en ook een bui waarin je bent heeft invloed.

Gewoon een random handje van 16 albums genomen uit de top 250 albums. We gaan naar het einde van het jaar dus het gaat weer tijd worden voor lijstjes. Als je kijkt naar de lijsten albums aller tijden staat er veel in uit de jaren 70 en 80. Veel? Nagenoeg alles! Als ik nu over 30 jaar (ik wil 94 worden) weer zo’n foto maak.
Welke albums van de laatste 20 jaar gaan dan OP ZEKER die top 250 halen? Ik ben constant op zoek naar nieuwe muziek, maar bij muziek moet ik wel het gevoel hebben dat ik dat over 5, 10, 20 jaar nog draai. Ik koop geen nieuw album als ik denk dat het na één seizoen wel klaar is. De vluchtige niemendalletjes (kan ook lekker zijn) hoor ik wel op de radio in de auto. Prima. Lekker meezingen met een zomerhit die je daarna nooit meer hoeft te horen.

Maar welke recente muziek gaat de komende jaren in dit soort lijstjes komen en moet ik mijn spaarvarken aan opofferen? Het kan toch niet zijn dat over 20 jaar dit soort lijsten nog steeds door Pink Floyd, Beatles, Stones, Led Zeppelin beheerst worden?
Of wel? Was dat allemaal zo uniek dat de vluchtige zap-wereld waarin we NU leven geen ruimte en tijd meer biedt om klassiekers te maken?

Buffalo Springfield: What's That Sound?

Ik ben niet zo van de cd/lp boxen. Het is toch vooral een commercieel dingetje en je wordt doorgaans ook gelijk opgezadeld met een aantal platen die wat minder zijn.
In het geval van de box van Buffalo Springfield wil ik wel een uitzondering maken.
Een band die in Nederland nauwelijks bekend was en wie ze niet kent moet toch echt heel snel wat aan zijn/haar muzikale opvoeding gaan doen. Ik kom je graag bijpraten!

Ik durf nog wel wat verder te gaan........Wellicht de beste rock band die er ooit is geweest, maar voor ze echt op stoom waren was het feestje al weer over…… Helaas!

En zoals ze zelf begin dit jaar in een interview (in het Engelstalige Uncut) vertelde: "We waren zeker zo goed als The Beatles alleen wij hadden geen Epstein om ons bij elkaar te houden."
We weten allemaal hoe belangrijk Epstein voor The Beatles was. Die beste Brian was amper dood en ook The Beatles vielen als appelen (dat heb je met dat label) uit de boom.
Er zijn ook maar weinig bands die op eigen kracht lang bij elkaar blijven. U2 en The Stones zijn echt bijzondere uitzonderingen.

Epstein was de Beatles-lijm om vier (ach Ringo heeft ook een keer wat liedjes geschreven), zeker drie (George is nog steeds m’n favoriete Beatle) en minimaal twee (Paul & John) ego’s bij elkaar te houden.
Bij de Buffalo Springfield hadden ze ook twee van die ego's: Neil Young en Stephen Stills. Meesterlijke gitaristen, uitstekende componisten, maar vooral lastige jochies!
Natuurlijk heeft de splitsing van Buffalo Springfield ook HEEL, HEEL, HEEL veel moois opgeleverd.
Zonder die splitsing was immers nooit een Poco (in NL ook ondergewaardeerd maar een unieke discografie bij elkaar gespeeld) geweest
Geen Crosby, Stills & Nash (en later weer met de verloren “zoon”)
Geen Loggins & Messina.
Geen Stills & Young band
Geen Manassas
Hadden de Eagles zich zo wel ontwikkeld?
Geen The Rides (geheimtip)
Meer de 100 fantastische soloalbums!
Wellicht nooit de muziekstroming Grunge?

De stamboom Buffalo Springfield heeft meer topalbums opgeleverd dan welke andere rock stamboom dan ook. Daarom maak ik graag een uitzondering om deze box aan m’n collectie toe te voegen.

Mud Rock

Ik was 18/19 en m'n platencollectie bestond uit The Stones, Neil Young, Cat Stevens, The Who, Carole King, Led Zeppelin, Ten Years After, Bob Dylan.The Byrds, Iron Butterfly, Rare Earth (kennen jullie het album MA? Briljant!), Pink Floyd, King Crimson en nog want aanverwant materiaal.

Ik koerste (racefiets) dus uit ging ik vooral in de winter. Spraken we met een groepje af in Het Fust. Een bekende kroeg op het Stadhuisplein in Rotterdam.
Het meisje (schatje met ideale maten) waar ik verkering mee had hield van heel andere muziek. Wat meer disco soul EN van MUD!
Als we dan een paar uur in Het Fust hadden gezeten gingen we naar een disco tegenover Transtec. Transtec importeerde Quad Hifi spullen. Ging ik altijd even bij de etalage kwijlen en het zou nog vier jaar duren voor ik m'n eerste Quad installatie kocht.
Winters waren nog koud maar ik had alleen een colbertje aan. Stoer moest je zijn voor de meisjes. M'n jatten vroren er bijna af maar ik had het niet koud!
Na een kwartier kwijlen gingen we dan de disco in. Dan gingen we met ons groepje een uur lang helemaal los op MUD. Nooit platen van gehad. Is voor mij vooral kroeg muziek. Als je 10 bier op hebt is alles leuk.
Lekker meebleren!
Ik "kreeg" deze afgelopen week als bijvangst en ik doe hem niet weg. Ik zit helemaal te springen op m'n stoel. Gewoon leuk!
Ik had overigens een kapsel zoals die gast rechts op de foto. Alleen ik had "helaas" niet zo'n pak.

Lekker even sentiment! En ik ga deze bewaren voor een tuinfeest.

Slade Alive!

Hele dag brave en serieuze dingen gedaan. Nu even helemaal los.
Dit album staat al ruim 45 (!!!!) jaar in mijn lijstje 25 beste live-albums. Slade gaat natuurlijk een aantal nummers helemaal los, maar het begin van Darling Be Home Soon is toch wel belachelijk mooi!
Echt mega mooi!
Is natuurlijk van John Sebastian en veelvuldig zijn hier mooie covers van opgenomen zoals door Joe Cocker.
Sowieso een nummer dat wat mij betreft in aanmerking komt voor de beste rock/popsong ooit. Ik had deze plaat al toen ik nog thuis woonde (tot 78) en niet zelden ging m'n kamerdeur open met de opmerking dat het "iets" minder mag.

Er zijn vast wel wat stevige platen die je op een wat lager volume kan draaien. Deze hoort daar NIET bij.
Dit zijn dus de platen die ontwerpers van HIFI apparatuur hebben geïnspireerd tot het maken van hoog rendement speakers.

Ruim 45 jaar oud is dit album maar nog springlevende rock!

Grace Slick - Dreams

Dit album een tijdje terug gekocht. Moest eerst even gewassen worden. Dit was echt zo'n exemplaar als CSI daar mee aan de gang zou gaan ze etensresten, sperma en drugresten zouden vinden.
Grace is natuurlijk vooral bekend van Jefferson Airplane/Starship. Een band die in Nederland onder het grote publiek niet zo bekend was, maar liefhebbers smikkelde van de Psychedelische rock met wat mengeling van folk en blues.

Soms zelfs wel extra stevig! Surrealistic Pillow van Jefferson Airplane is voor wie van dit genre houdt ook een dikke aanrader. Een Psych album wat er echt eerder was dan het wat overgewaardeerde Sgt. Pepper's. Het gaat misschien wat ver ze de uitvinders van deze muziekstroming te noemen, maar ze waren er een stuk eerder (1966 met hun debuutalbum Takes Off) bij dan mening grote act.
Dat maakt hun invulling van Psych ook een stuk authentieker dan vele grote bands die ook zo nodig moesten.

Naast haar geweldige bijdrage aan de Jefferson maakte Grace ook een aantal soloplaten. Wat wisselende kritiek, maar ik vind dat te vaak solo albums teveel tegen de meetlat van de oorspronkelijke band wordt gehouden. Waardeer een soloalbum op z'n eigen hoedanigheid.
Kan je dat? Dat is dit album smullen en Grace heeft natuurlijk een lekker stevige stem!
Een rock beest dat ook mooi klein kan zingen.

Kari Bremnes - Og Så Kom Resten Av Livet

Tot 29 oktober 2018 had ik nog nooit van haar gehoord. Dat kunnen we wel een stevige misser noemen, want deze dame maakt al 30 jaar prachtige muziek.
In Nederland nauwelijks bekend, maar bij onze oosterburen doet ze het redelijk goed en het was ook een Duits tijdschrift waar ik haar tegenkwam. Niet in een albumrecensie maar in een advertentie van een HIFI leverancier.
Een foto van haar en haar naam. Meer niet. Een wat harde foto, maar omdat ik nog nooit van haar gehoord had toch even haar naam bij Google en Youtube ingetikt.
Dat had ik niet moeten doen want vijf minuten later zat ik op een Duitse webshop een plaat te bestellen.

Het meeste van haar werk zingt ze in het Noors, maar recent heeft ze ook een Engelstalig album uitgebracht. Dat Noors vind ik – zeker in combinatie met de prachtige stem van Kari – eerder een plus dan een minpunt. Omringd door geweldige muzikanten. Soms mooi klein en dan weer wat voller, maar altijd zeer muzikaal. Soms een vleugje dromerig en dan weer tegen het drama aan. 

Geweldige zangeres en onze schepper was ook niet zuinig met wat schoonheids-genen uit te delen. Toch vecht deze vrouw al jaren tegen de kanker. Zo zie je maar. Achter ieder mooi plaatje zit vaak de een mindere B-kant.

Maar prachtig zingen kan ze en vooral voor haarzelf te hopen dat ze dat nog lang mag doen. Mijn enthousiasme gaat vast wel een paar spaarvarkens de kop kosten, want dit kom je natuurlijk niet in de uitverkoopbak of kringloop tegen.

Prachtig!