Geen band heb ik zo vaak live zien spelen als de Earring. Echte fans hebben het namelijk nooit over 'Golden Earring', maar gewoon over 'de Earring'. Iedereen snapt immers dat er maar één Earring is!
Vandaag mag medeoprichter Rinus Gerritsen een extra kaarsje uitblazen. Over de Earring is natuurlijk al zo ontzettend veel geschreven dat ik me daar niet aan ga branden, maar zo op zijn verjaardag staan we er toch graag even bij stil.
Na het intens verdrietige nieuws over het overlijden van George Kooymans was het stoppen van de band het enig juiste besluit. Afgelopen jaar zagen we de resterende drie leden regelmatig in talkshows aanschuiven om uit te leggen dat genoeg nu ook echt genoeg is.
Stilzitten doen ze trouwens niet: Rinus Gerritsen en Cesar Zuiderwijk doen hier en daar met andere muzikanten nog wel mooie projectjes. Begin dit jaar werd het definitieve afscheid van de Earring gemarkeerd met een reeks indrukwekkende concerten onder de noemer One Last Night. De drie overgebleven leden van de Earring werden daarbij bijgestaan door een keur aan Nederlandse top-acts, zoals Maan, DI-RECT, Son Mieux, Danny Vera, DeWolff en Davina Michelle.
Van deze concertserie is een fantastische tv-registratie gemaakt. Voor veel fans zal het kijken daarvan een dubbel gevoel hebben gegeven, maar wat een waardig eerbetoon was het. In april verscheen er van deze afscheidsserie ook een prachtig album op rood vinyl, in een gelimiteerde oplage van 2000 stuks.
Een geweldig souvenir voor de fanatieke Earring-fan natuurlijk, maar zelf hou ik het vandaag op de verjaardag van Rinus bij de klassieker The Naked Truth uit 1992.
Dit album was echt een Gerritsen-project. Hij was destijds ontzettend enthousiast geworden door de bekende Unplugged-serie van MTV. Het idee van Rinus om zelf ook zoiets te gaan doen pakte verbazingwekkend goed uit: het akoestische album haalde in Nederland maar liefst driemaal de platinastatus!
Gerritsen mag als bassist op het podium dan wel vaak een beetje op de achtergrond hebben gestaan, zijn bijdrage achter de schermen was ronduit indrukwekkend. En wat speelde hij toch heerlijk op die grote contrabas! Ik ben zelf ooit naar een show uit deze akoestische reeks geweest, en dat was echt smullen, smullen, smullen en nog eens smullen.
Rinus, Happy Birthday!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten