Vandaag is het Internationale Dag van de Leeuw. Bij leeuwen en muziek denken de meesten van ons natuurlijk gelijk aan The Lion King uit 1994. Een Disney-productie met een opbrengst van meer dan miljard dollar! Bij zo'n film vind ik die muziek prima, maar het is niet echt een genre dat ik zelf snel op zal zetten. Zeker niet op maandagochtend, wanneer ik zoals dit keer wat moeite heb met opstarten.
Dus dook ik voor deze thema-ochtend maar eens in mijn eigen platencollectie. Qua albumhoezen heb ik sowieso de nodige leeuwen staan, zoals op het album Bridges to Babylon van The Rolling Stones uit 1997. Helaas heb ik die alleen op cd en het is het enige studioalbum van de Stones dat ik nog niet op vinyl heb. Daar moet ik toch echt eens heel snel wat aan gaan doen!
Maar voor vandaag even geen Stones, want die hebben de afgelopen maanden al genoeg aandacht gekregen. Gelukkig zitten er nog meer leeuwen in m'n verzameling. Uiteraard het album Lionheart van Kate Bush uit 1978. Ik weet nog goed dat die plaat verscheen. Ik had net mijn allereerste baan in de automatisering en kocht van mijn eerste ICT-salaris dit album. Uiteraard nog een paar andere platen, want de winter kwam er immers aan.
Het was overigens niet de eerste 'leeuw' in de kast, want het nummer "Mama Lion" van Crosby & Nash had ik toen al een poosje. Dat staat op het album Wind on the Water uit 1975. Een leuk album voor verzamelaars trouwens, want het is verschenen met een groot aantal verschillende hoesvarianten. Als we alle cd-versies meerekenen, zijn dat er wel meer dan tien!
Voor vandaag valt mijn definitieve keuze op het album Plays The Allman Brothers Band van de Leif de Leeuw Band. Ik heb deze Nederlandse southern rockformatie al meerdere keren live zien spelen. Zowel bij shows waarin de hele set uit werk van The Allman Brothers bestaat, als tijdens optredens met hun eigen materiaal. Het is een uitstekende band, en ik ben sowieso een groot liefhebber van bands met een dubbele bezetting qua gitaar en slagwerk.
Echt smullen is hun uitvoering van het instrumentale "In Memory of Elizabeth Reed". Dat is een van mijn absolute favoriete nummers van The Allmans en ik heb er inmiddels wel tien verschillende versies van in de kast staan. Ook de Leif de Leeuw Band weet er een schitterende versie van te maken. Het begint mooi klein en ingetogen, en bouwt langzaam op naar de briljante complexiteit die zo herkenbaar is voor dit muzikale diamantje. Bijna 18 minuten champagne voor de oren!
Een heerlijk begin van de week!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten