Afgelopen week waren we in de Harz, een regio die in de voormalige DDR ligt. Naast de prachtige natuur vind je er leuke stadjes met eindeloze rijen vakwerkhuisjes. Tijdens zo'n vakantie snuiven we ook altijd wat cultuur en historie op, en we bezoeken dan ook steevast een paar musea. Zo ook deze trip en in het stadje Thale bezochten we het DDR-museum. Zo'n bezoek is een soort tijdreizen en verzamelaars van oude draaitafels lopen hier waarschijnlijk kwijlend rond tussen alle Oost-Duitse merken waar wij in het Westen natuurlijk nooit van gehoord hebben.
Zelf kreeg ik bij een bak met platen een kleine hartverzakking toen ik daar ineens een lp van The Rolling Stones zag staan. Ik vond het een vreemde gewaarwording en vroeg me meteen af of het om een illegale persing ging. In de DDR waren ze destijds immers wars van alles wat westers was. Daarnaast stonden de Stones nou niet bepaald bekend als het braafste bandje, met teksten die doorgaans slecht vallen binnen een dictatuur.
Eind jaren '60 ging in Berlijn het hardnekkige gerucht rond dat de Stones op het dak van een westerse uitgeverij een concert zouden geven, dat te zien en te horen zou zijn aan de DDR-kant van de Muur. Massaal kwamen er jongeren op af, die vervolgens stelselmatig door de politie werden verhoord. Iedereen ontkende natuurlijk stijf dat ze voor de Stones kwamen, maar ruim honderd mensen werden gearresteerd en iemand verdween destijds zelfs voor lange tijd achter de tralies. De Stones waren simpelweg te anarchistisch en een te krachtig symbool van vrijheid. Alles waar de leiding van de DDR fel tegen was, vonden ze terug in deze rockband.
Toch kon het regime de opkomst van moderne muziek uiteindelijk niet tegenhouden. De hoeveelheid illegaal binnengesmokkelde platen en tapes nam hand over hand toe. Met tegenzin besloot de leiding van de DDR begin jaren '80 om op gedoseerde wijze dán maar zelf westerse muziek beschikbaar te stellen. Van een groot aantal artiesten verscheen destijds een album op het Oost-Duitse staatslabel AMIGA. Van de Stones verscheen in 1982 dit titelloze verzamelalbum.
Als hoesontwerp werd de iconische foto gebruikt die we kennen van hun tweede Britse album, The Rolling Stones No. 2 uit 1965. Diezelfde foto was een jaar eerder in de Verenigde Staten al gebruikt voor het album 12 × 5. In die vroege jaren liepen de albumreleases tussen de UK en de US flink uiteen en bij de Stones verschenen er in die periode in Amerika zelfs twee albums meer dan in Groot-Brittannië.
Voor veel Stones-fans heeft deze DDR-plaat dus een zeer herkenbare foto op de cover, al is de tracklist wel degelijk een unieke compilatie van hun vroege hits. Het is beslist een prachtig, historisch verzamelobject.
Het kostte mij dan ook de nodige moeite om het album na afloop netjes in het museum achter te laten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten