Vandaag wordt deze geweldige artieste 65 jaar. Dat wil gelukkig niet zeggen dat Melissa met pensioen gaat, want dit voorjaar bracht ze nog het album Rise uit. Het was inmiddels haar zeventiende studioalbum en ook deze plaat kreeg overwegend goede recensies.
Zelf begin ik op de verjaardag van Melissa met haar fenomenale debuut uit 1988. Het album kreeg simpelweg de titel Melissa Etheridge en haalde in de VS maar liefst tweemaal platina. Dat is pas een visitekaartje afgeven. Het is heerlijke rock en Melissa bewijst hierop meteen dat ze een uitstekende liedjesschrijver is. Haar teksten zijn doorgaans van een hoog niveau, maar je kunt ook prima van puur de muziek genieten.
Dat dit debuutalbum geen lucky shot was, bewees Melissa in de jaren daarna haarfijn met het ene na het andere uitstekende album. Soms kreeg ze wat vreemde waarderingen van de zure muziekpers, zoals het gerenommeerde tijdschrift Rolling Stone. Dat was in die beginjaren natuurlijk best een mannenbolwerk, en dan is een vrouw die stevig op de deur bonst wel even schrikken. Zeker als zo'n vrouw ook nog eens op vrouwen valt en lastige thema's in haar songs verwerkt.
Melissa heeft zich er nooit door laten afleiden. Ik weet nog goed dat ik de opvolger Brave and Crazy (1989) direct ben gaan halen toen deze verscheen. Zelf zat ik destijds net in een megadal wat relaties betreft, en dan staan er op die plaat wel een paar liedjes die extra hard binnenkomen. De single "You Can Sleep While I Drive", die van dit album kwam, is typisch zo'n nummer dat het bij liefdesverdriet extra 'goed' doet. Waar is toch die vrouw die zo voor mij zou zingen...
Op dit moment zit het debuutalbum Melissa Etheridge in de cd-speler, maar ik weet zeker dat de opvolger vandaag ook nog wel even de speler gaat halen.
Happy Birthday, Melissa!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten