Dit jaar viert dit geweldige debuut van The Alan Parsons Project zijn vijftigste verjaardag. Alan Parsons en zijn muzikale maatje Eric Woolfson wisten overigens al heel goed de weg naar de studio toen ze aan dit project begonnen.
Alan Parsons kenden we begin jaren 70 natuurlijk vooral als de briljante geluidstechnicus achter The Dark Side of the Moon van Pink Floyd. Parsons was destijds niet zomaar iemand die op de startknop van het tapedeck drukte, maar speelde een cruciale en zeer creatieve rol bij het creëren van de iconische geluidseffecten en de weergaloze mix.
Liefhebbers zoals ik keken in het voorjaar van 1976 dan ook reikhalzend uit naar dit debuut. Album lag amper een week in de winkel en lag het bij mij op de draaitafel. Teleurstellingen bleven uit, want zowel de vakpers als de schare fans reageerden laaiend enthousiast. Zelf heb ik het album die hete zomer van 1976 werkelijk grijsgedraaid.
Groot commercieel succes bleef voor dit album in eerste instantie echter uit en het bleef aanvankelijk toch vooral een plaat voor fijnproevers. Pas toen The Alan Parsons Project later meerdere albums had uitgebracht, kreeg dit debuut alsnog de brede aandacht onder het grote publiek.
In 1987 verscheen er een speciale remix, met onder andere een gesproken bijdrage van Orson Welles. Omdat de band inmiddels hits had gescoord met nummers als "Old and Wise", stond die heruitgave ineens vol in de schijnwerpers en verscheen het album alsnog in de Nederlandse albumlijsten.
In 2007 bracht de platenmaatschappij een luxe dubbel-cd uit met het originele album, de 1987-remix en acht bonustracks. Toen het grote publiek de smaak eenmaal te pakken had, volgde in 2016 ook nog een 40th Anniversary Edition in de vorm van een rijkgevulde 3-cd-box. Er zijn in de loop der jaren talloze varianten verschenen en zo verscheen er recent een 50 anniversary editie. Liefhebbers en verzamelaars krijgen er duidelijk geen genoeg van.
Tales of Mystery and Imagination had misschien een zetje nodig om een echte klassieker te worden, maar wordt inmiddels overal gezien als een onbetwist meesterwerk.
Zelf heb ik geen luxe of jubileumboxen in de kast, maar de oer-versie op gewoon zwarte vinyl verveelt na al die jaren nog steeds geen moment.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten