Zelfs voor die jaren was het een wat saaie hoes, ondanks de prima foto. De muziek waar het uiteindelijk om gaat, maakt echter alles goed. Het was Millers negende studioalbum en veel artiesten hebben tegen die tijd hun kruit wel verschoten. Dat leek bij Miller ook even het geval toen hij in 1973 het iets minder sterke album The Joker uitbracht.
Voor Fly Like an Eagle nam hij echter wat meer tijd en het resultaat is een meesterwerk. Het is een heerlijke mix van rock, bluesrock en poprock, met zelfs een vleugje psychedelica (wat in dit geval ook wel spacerock werd genoemd). En het nummer "Dance, Dance, Dance" heeft dan weer de nodige country-invloeden!
Het album kent eigenlijk geen zwakke nummers. Er werden dan ook maar liefst vier (!!!) singles van getrokken, waarvan de titelsong de grootste hit werd. Deze single behaalde in de VS zelfs de platina-status.
Het album zelf deed het nog veel beter en hengelde in de VS maar liefst viermaal !!) platina binnen. Mede door de blues- en psychedelische invloeden voelde de plaat bij verschijnen al direct als een klassieker.
De meeste nummers zijn, zoals gebruikelijk, van Miller zelf, maar luister nog eens goed naar "You Send Me". Het origineel is van stemkunstenaar Sam Cooke, maar Miller geeft er een heerlijk eigen invulling aan. Grappig is ook de sample na het eerste couplet. Samples waren in die jaren nog geen gemeengoed, wat nogmaals bewijst dat Miller de titel 'Space Cowboy' dubbel en dwars verdient!
Van Steve Miller kun je niet snel te veel albums hebben, toch? Zelfs voor wie geen uitgesproken fan is, is Fly Like an Eagle een vette aanrader. Het is een klassieker die alle nieuwe muziekstijlen heeft overleefd en nog steeds meer dan de moeite waard is om op de draaitafel te leggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten