Geen idee hoe lang het geleden is dat ik dit album voor het laatst heb gedraaid, en dat zegt eigenlijk al genoeg. Ondanks dat ik een groot fan van Stills ben, verliest Illegal Stills het glansrijk van zijn eerste twee soloalbums en de twee Manassas-platen. Stills 2 en het debuut van Manassas mogen wat mij betreft zelfs als meesterwerken worden beschouwd.
We kennen Stills natuurlijk als een begenadigd gitarist. Die erkenning kreeg hij al vrij snel want hij is immers de enige artiest die het voor elkaar kreeg dat gitaargoden Clapton én Hendrix beiden op een album (zijn debuut) meespeelden. Voordat Stills aan zijn solocarrière begon, was hij al een gearriveerde naam door zijn bijdragen aan Buffalo Springfield en Crosby, Stills & Nash (later aangevuld met Neil Young).
Vergeleken met wat er gemiddeld wordt gemaakt, is Illegal Stills geen slechte plaat, maar voor Stills-begrippen is het simpelweg onder de maat. Een lekker orgeltje in de opener, typische Stills-riffjes, prima zang... maar het is allemaal net wat te tam. Ik wil de Stills horen van "49 Bye-Byes", waar het liefdesverdriet uit je luidsprekers rolt. Of de overtuiging waarmee hij een duif en een adelaar samen laat vliegen bij gebrek aan beter.
Echt sterke eigen composities zijn op Illegal Stills schaars. Er staan veel nummers op van (of met hulp van) anderen. Stills waagt zich zelfs aan "The Loner" van zijn maatje (soms wel, soms niet) Neil Young, maar dat is ronduit een slechte uitvoering. Het heeft bijna een disco-dreun en is, zoals het hele album, flink overgeproduceerd. Het is te veel "pop met de paplepel" in plaats van "rock om te rollen".
Helaas is Illegal Stills de eerste in een drieluik dat Stills beter niet had kunnen maken; ook de opvolgers Thoroughfare Gap (1978) en Right by You (1984) zijn wat mij betreft zwaar onder de maat.
Was het dan muzikaal dan afgelopen met Stills? Zeker niet. De platen die hij met The Rides maakte in 2013 en 2016, vind ik echt geweldig, en ook het album Everybody Knows dat hij in 2017 met Judy Collins opnam, kan ik prima waarderen.
Ter ere van het 50-jarig jubileum heb ik Illegal Stills toch nog eens aan de draaitafel toevertrouwd, maar het zal waarschijnlijk weer even duren voor hij daarna nog een keer uit de hoes uitkomt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten