Pete Townshend

Deze rocker en gitarist van The Who viert vandaag zijn 81e verjaardag. Veel mensen denken bij Pete direct aan Tommy en aan het in elkaar slaan van gitaren. Dat vernielen van die instrumenten zien we maar even als een jeugdzonde in een destructieve, creatieve zoektocht.

Tommy kunnen we daarentegen moeilijk een jeugdzonde noemen. Dit meesterwerk zag in 1969 het levenslicht, is een geniale rockopera en geldt tot op de dag van vandaag als een absolute benchmark. Na het succes van Tommy had Townshend de smaak te pakken en startte hij het ambitieuze project Lifehouse. Dat kwam nooit helemaal van de grond, maar van "de restjes" werd wel het legendarische album Who's Next gemaakt. Nummers van dit album horen we nog dagelijks op tv als intro bij diverse Amerikaanse politieseries. Lifehouse was wellicht ook een succes geworden, maar Townshend is nu eenmaal een perfectionist die zelfs met een perfect resultaat nog niet snel tevreden is.

Toch bleef het concept van de rockopera kriebelen en zo kwam The Who in 1973 met Quadrophenia. Net als bij Tommy is ook hier disfunctioneren weer een belangrijk thema. Deze opera mag absoluut worden gerekend tot de vele absolute hoogtepunten die The Who heeft weten te bereiken.

Formeel bestaat The Who nog steeds, al heeft de band meermaals een flinke adempauze ingelast. Niet zo gek, want als het om creativiteit gaat, is Townshend een zeer veeleisende muzikant. Zeer veeleisend! Logisch dat zijn collega's dan zo nu en dan even een break nodig hadden.

Townshend maakte met The Who twaalf studioalbums en maar liefst zestien live-albums. Uit die laatste categorie is Live at Leeds (1970) een meesterwerk en nog altijd een blauwdruk voor hoe een live-plaat hoort te klinken. Naast zijn gigantische erfenis met The Who maakte Townshend zeven solo-studioalbums en maar liefst tien (!!!!) solo-live-platen.

Zijn solowerk is buitengewoon divers. Zo is de conceptuele musical The Iron Man uit 1989 (met bijdragen van onder anderen John Lee Hooker en Nina Simone) totaal niet te vergelijken met een poprockalbum als White City: A Novel. Het laat echter perfect de reikwijdte van Townshend zien: creatieve grenzen bestaan voor hem simpelweg niet. Een briljante artiest!

Pete Happy Birthday!