vrijdag 20 maart 2026

50 jaar Cry Tough - Nils Lofgren

Na het ijzersterke debuut uit 1975 kwam Nils Lofgren binnen een jaar al met een opvolger. Tussendoor was er nog een live-album (Back It Up!!) verschenen en speelde hij mee op Neil Youngs meesterwerk Tonight's the Night (1975).

Die beginjaren laten goed zien wat voor een druk baasje Lofgren is. Wat mij betreft is hij een zwaar ondergewaardeerde artiest: hij is een behoorlijke componist, een heerlijke zanger en een fenomenale gitarist. Het is dan ook niet vreemd dat grootheden als Neil Young en Bruce Springsteen regelmatig gebruikmaken van zijn diensten.

Lofgrens loopbaan schoot echt uit de startblokken toen hij in 1971 met de band Grin een eerste album uitbracht; in totaal zou hij vier platen met deze band maken. Om even een beeld te geven van zijn productiviteit:

  • Grin: 4 albums
  • Crazy Horse: 2 albums
  • Neil Young: 10 albums
  • Bruce Springsteen: 25 albums
  • Solo: 30 albums!

Daarnaast is hij op talloze albums van andere artiesten te horen. Ondanks dit indrukwekkende cv krijgt Lofgren nog altijd niet de aandacht die hij verdient.

Ook de liefhebbers van gear kunnen hun hart ophalen bij Lofgren. Hij bezit een indrukwekkende collectie gitaren, met de nadruk op Fender. Ook de nodige Gibson gitaren en hebben we hem zelfs op het podium gezien met die markante Flying V. Verder gebruikt hij diverse Gretsch-modellen en die prachtige Martin D-18 die hij van Neil Young kreeg. Naast gitaren beschikt hij over een arsenaal aan versterkers en effectpedalen. Kortom: een vakman die elke "gitaarklus" met passie klaart.

Van het album Cry Tough heb ik de exacte releasedatum niet kunnen achterhalen, maar het verscheen in 1976 en is dit jaar dus precies 50 jaar oud. Het is een puike rockplaat met interessante muzikale wendingen. 
Die variatie is niet vreemd als je naar de credits kijkt: er heeft zich bijna een heel elftal (dertien man!) met de productie bemoeid. Dat is direct het enige minpunt van dit album. De nummers zijn stuk voor stuk sterk, maar de onderlinge cohesie laat daardoor soms wat te wensen over.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten