Internationale Dag van de Peulvrucht

Het blijft een leuk spelletje: bij een themadag een passend nummer, album of artiest zoeken. Je komt dan in hoekjes van je muziekcollectie die je misschien al een tijd niet hebt aangeraakt.

 

Witte bonen van The Who 

Toen ik vanmorgen zag dat het vandaag de dag van de peulvrucht was moest ik wel gelijk aan dat geweldige album van The Who denken. Ik heb het dan over het album The Who Sell Out uit 1967. Het was hun derde album, maar tot dat moment lag bij de band de nadruk vooral op het maken van singles.

 

Met The Who Sell Out maakten ze een ijzersterk conceptalbum en namen ze misschien stiekem wel een voorschot op het magistrale Tommy (1969). Op het album steken ze de draak met de commerciële piratenzenders die in die jaren in opkomst waren. De nummers zelf bevatten steeds een stevige knipoog naar een product en alles wordt met jingles opgeleukt, alsof het een uitzending van zo’n zender is.

 

Eén van de nummers past perfect bij de dag van vandaag: "Heinz Baked Beans". Een schijnbaar niemendalletje van nog geen minuut, maar binnen de context van dit conceptalbum speelt het een belangrijke rol. "Heinz Baked Beans" zit namelijk ingebakken tussen opener "Armenia City In The Sky" en "Mary-Anne With The Shaky Hand". Deze bonen zorgen dat het kwartje valt over het idee achter de plaat. Het blijft een briljant album en was voor The Who een logische en noodzakelijke stap om van singletjes naar de succesvolle rockopera te evolueren.

 

Erwten van Taj Mahal & Ry Cooder 

Het nummer "Cornbread, Peas, Black Molasses" vinden we op het album Get On Board uit 2022. Op dit album speelt dit geniale duo een hele plaat vol met nummers van blueslegendes Brownie McGhee en Sonny Terry. Het is een schitterende ode zonder enige vorm van imitatiedrang: elf pareltjes uit de catalogus van McGhee en Terry, op een eigentijdse manier gebracht en dat zonder de sfeer van weleer te verliezen.

Die sfeer komt ook sterk terug in het nummer waarvoor ik dit album vandaag uit de kast heb gepakt. Het is een stuk minder vrolijk dan de peulvruchten-bijdrage van The Who. Het gaat namelijk over iemand die naar huis wil en het eentonige eten helemaal zat is. Er is niet veel verbeeldingskracht nodig om te begrijpen dat het om een jonge gevangene gaat die gewoon weer lekker thuis bijn z'n moeke wil eten.

Twee totaal verschillende albums, zowel qua muziek als qua thema. Maar wel twee meesterwerkjes!