50 jaar Frampton Comes Alive!

Volgens mij kende ik in de jaren 70 niemand die dit album niet had staan. Het is natuurlijk ook vrij toegankelijke muziek. Van het album werden maar liefst drie singles getrokken; vooral "Show Me the Way" en "Baby, I Love Your Way" werden grote hits.

Op het moment van de opnames in 1975 voor deze Frampton Comes Alive! had Frampton vier studioalbums op zijn naam staan. Dat was waarschijnlijk niet gelukt zonder de hulp van David Bowie. Frampton en Bowie waren schoolvrienden en Bowie schijnt een belangrijke rol te hebben gespeeld bij de start van Framptons muzikale carrière.

Toen Frampton eenmaal de weg naar de studio en de podia had gevonden, werd hij door grote namen vooral vanwege zijn gitaarspel maar wat graag ingehuurd. Zo speelde hij bij George Harrison, Ringo Starr, Harry Nilsson, Jerry Lee Lewis en de Bee Gees.

Frampton is een prima liedjesschrijver, zanger en gitarist, maar ook een artiest die van experimenteren houdt. Op deze Frampton Comes Alive! zet hij een paar keer de Talkbox in, die we in Nederland ook wel kennen als de 'jappiotube'.

Frampton Comes Alive! mogen we gerust beschouwen als een van de klassiekers onder de live-albums. Het album gooide in een groot aantal landen hoge ogen en in de VS behaalde het zelfs acht keer platina. Daar moeten we wel een kanttekening bij maken: voor een platinastatus in de VS werd in die jaren het aantal verkochte platen geteld. Omdat deze Comes Alive! een dubbelalbum is, werd de status platina al bereikt bij 500.000 verkochte exemplaren (omdat dit één miljoen platen waren).

Uiteindelijk gingen er vier miljoen exemplaren over de toonbank. Vier miljoen albums dus, maar acht miljoen platen, wat resulteerde in acht keer platina. Door streaming heeft de RIAA, die in de VS verantwoordelijk is voor deze tellingen, het mechanisme voor gouden en platina platen er overigens niet makkelijker op gemaakt.

Of het nu vier of acht keer platina is, doet er eigenlijk niet toe, want vier miljoen is al een absurd aantal. Zeker voor die tijd, want tussen 1975 en nu is het aantal luisteraars in de VS met 60% gestegen!

Zoals je ziet, neem ik in dit blogje de vrijheid om wat leuke feitjes uit de zijlijn te benoemen. Logisch ook, want wat moet ik in vredesnaam nog over de inhoud van dit album zeggen? Het is een meesterwerk waar na 25 jaar terecht een jubileumeditie van verscheen, die bij het 35-jarig jubileum nog werd aangevuld met een bijdrage van Warren Haynes.

Ook voor de 50e verjaardag van het album staat er een speciale editie klaar. Zelf zal ik die lekker in de winkel laten staan, want mijn eigen exemplaar is nog in prima staat. Dat neemt niet weg dat dit album het verdient om vandaag bij een 50e verjaardag extra in de schijnwerpers te staan!